Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2026/1214 K.2026/3022)

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul 35. Ağır Ceza Mahkemesinin, Yargıtay

1. Ceza Dairesi'nin 29.05.2025 tarihli ve 2024/12 09... /4417 Karar sayılı bozma ilamı üzerine verdiği, 30.10.2025 tarihli ve 2025/384 Esas, 2025/387 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılanlar vekillerinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. 2.Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin üst hadden uygulanması gerektiğine, meşru savunmanın varlığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, Yargıtay bozma ilâmının içeriği karşısında, sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediği,

meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, katılanlar vekili ve sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2.Dairemizin 29.05.2025 tarihli ve 2024/1209 Esas, 2025/4417 Karar sayılı ilamı ile.

"Dosya kapsamına göre, taraf ve tanık beyanları ile ses ve görüntü kayıtlarının çözümleri birlikte değerlendirildiğinde sanık ile maktul arasında miras mallarının paylaşılması nedeniyle anlaşmazlık bulunduğu, buna ilişkin olarak adli makamlara yansıyan olayların da yaşandığı anlaşıldığından maktulden kaynaklanan ve sanığa yönelen haksız söz ve davranışlarının haksızlık içeriğinin ulaştığı boyut dikkate alınarak 12 yıldan 18 yıla kadar indirim öngören 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi gereğince asgari düzeye yakın indirim yapılarak ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden,

yazılı şekilde makul düzeyde 15 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini" şeklindeki gerekçe ile hükmün bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma ilamına uyma yönünde karar verilmesine karşın bozma ilamı kısmen etkisiz kılınacak şekilde haksız tahrik nedeniyle 18 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle katılanlar vekili ve sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul 35. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.10.2025 tarihli ve 2025/384 Esas, 2025/387 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca İstanbul