Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2026/1763 K.2026/2799)

Kurulunun 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükmün suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden, katılan Kurumun hükümleri "suç vasfına" ilişkin temyiz ettiği anlaşılmakla, "suç vasfı ile sınırlı olarak" temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Küçükçekmece

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.05.2024 tarihli ve 2023/465 Esas, 2024/253 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdurlara yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 36/1. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 86/2, 86/3-a-b-e, 32/2, 62/1 ve 57. maddeleri uyarınca ikişer kez 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezaların süresi aynı kalmak koşuluyla 5237 sayılı Kanun'un 57. maddesi uyarınca akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri olarak uygulanmasına, karar verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 06.05.2025 tarihli ve 2024/2962 Esas, 2025/1527 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan Kurum vekili, sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Kurum vekilinin temyiz istemi özetle; suç vasfına, gönüllü vazgeçme hükmünün uygulanmasının hatalı olduğuna, eksik incelemeye, üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Suç vasfı ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde; dosya kapsamına göre sanığın eylemlerine uyan suç vasfının kasten yaralama olarak belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla katılan Kurum vekilinin suç vasfına yönelen temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

11. Ceza Dairesinin, 06.05.2025 tarihli ve 2024/2962 Esas, 2025/1527 Karar sayılı kararın kesin nitelikte olması ve katılan Kurum vekilinin suç vasfına yönelik temyiz sebepleri ile sınırlı olarak yapılan inceleme sonucunda hukuka aykırılık görülmemesi nedeniyle temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Küçükçekmece