Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2026/354 E. , 2026/3028 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2025/2753 E., 2025/2751 K. SUÇ : Nitelikli kasten yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2026/354 E. , 2026/3028 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2025/2753 E., 2025/2751 K. SUÇ : Nitelikli kasten yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Menderes 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.03.2025 tarihli ve 2023/839 Esas, 2025/171 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik nitelikli kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-a, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 12.11.2025 tarihli ve 2025/2753 Esas, 2025/2751 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanık müdafi ve katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinden bahisle suç vasfına, temel cezanın üst hadden verilmesi gerektiğine ilişkindir. 2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunmaya, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, fazla ceza verildiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, suç vasfının nitelikli kasten yaralama olarak kabulünde ve yaptırımın belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunma ve haksız tahrik hükümlerinin yasal uygulanma koşullarının oluşmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünün açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 12.11.2025 tarihli ve 2025/2753 Esas, 2025/2751 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Menderes 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Özgün Analiz
Olay Özeti: Menderes 1. Asliye Ceza Mahkemesi, sanığı katılana yönelik nitelikli kasten yaralama suçundan (TCK 86/1, 86/3-e, 87/1-a) 6 yıl hapis cezasıyla cezalandırmış, ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulamıştır. Bölge adliye mahkemesi istinafı esastan reddetmiş; katılan öldürme kastını, sanık ise meşru savunma ve haksız tahriki ileri sürerek temyize başvurmuştur.
Hukuki İlke: Kasten yaralamanın silahla (TCK 86/3-e) ve yüzde sabit iz/kemik kırığı gibi ağır sonuç doğuracak şekilde (TCK 87/1) işlenmesi suçu nitelikli hâle getirir. Suç vasfının kasten yaralama mı yoksa öldürmeye teşebbüs mü olduğu; kullanılan aletin niteliği, yaraların yeri ve ağırlığıyla belirlenir. Meşru savunma ve haksız tahrik, ancak koşulları (mağdurdan gelen haksız saldırı/fiil) oluşursa uygulanır.
Uygulama Sonucu: Daire, adli raporlar ve olayın oluşu karşısında suç vasfının nitelikli kasten yaralama olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığını, meşru savunma ve haksız tahrik koşullarının oluşmadığını, cezanın gerekçeli belirlendiğini saptayarak hem katılan hem sanık taraflarının temyiz sebeplerini yerinde görmemiş ve TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA karar vermiştir.
Dava Strateji Notu: Aynı hükümde katılan tarafı vasfın öldürmeye teşebbüse çevrilmesini (daha ağır ceza), sanık ise meşru savunma/haksız tahrik ile cezanın düşürülmesini ister; her iki talep de somut delile dayanmalıdır. Vasıf, aletin niteliği ve yaraların ağırlığıyla; indirim sebepleri ise mağdurdan gelen haksız fiille kanıtlanır. Soyut iddialar sonuç doğurmaz; savunma dosyadaki adli raporlar ve olay yeri delilleriyle kurulmalıdır. — Av. Aycan Ceylan