Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2026/431 E. , 2026/3032 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2025/208 E., 2025/1859 K. SUÇ : Nitelikli kasten yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik is
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2026/431 E. , 2026/3032 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2025/208 E., 2025/1859 K. SUÇ : Nitelikli kasten yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.11.2024 tarihli ve 2023/22 Esas, 2024/376 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında müştekiye yönelik nitelikli kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay 30 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.09.2025 tarihli ve 2025/208 Esas, 2025/1859 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; iddianamenin gerekli unsurları içermediği, eksik soruşturma ve kovuşturmaya, yetersiz gerekçeye, sanığın beraatine, savunma hakkının ihlal edildiğine, fazla ceza verildiğine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından temyiz dışı sanıklar ile birlikte iştirak iradesi ile gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, dosya kapsamında eksik soruşturma ve kovuşturmanın söz konusu olmadığı, suç vasfının nitelikli kasten yaralama olarak kabulünde ve yaptırımın belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, savunma hakkının ihlal edilmediği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümününde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.09.2025 tarihli ve 2025/208 Esas, 2025/1859 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Özgün Analiz
Olay Özeti: Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesi, sanığı temyiz dışı diğer sanıklarla birlikte müştekiye yönelik nitelikli kasten yaralama suçundan (TCK 37/1, 86/1, 86/3-e, 87/1-d) 6 yıl 8 ay 30 gün hapis cezasıyla cezalandırmış, mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulamıştır. Bölge adliye mahkemesi istinaf başvurusunu esastan reddetmiş; sanık müdafii eksik soruşturma, savunma hakkı ihlali ve beraat iddiasıyla temyize başvurmuştur.
Hukuki İlke: TCK 37/1 uyarınca suçun kanuni tanımındaki fiili birlikte gerçekleştiren kişilerin her biri fail olarak sorumludur (müşterek faillik); iştirak iradesiyle hareket eden fail, diğer faillerin eylemlerinden de sorumlu tutulur. Yaralamanın silahla (TCK 86/3-e) ve kemik kırığına neden olacak şekilde (TCK 87) işlenmesi cezayı ağırlaştırır. Savunma hakkının ihlal edilmediği, delillerin yeterli olduğu ve eksik soruşturma bulunmadığı hâllerde hüküm hukuka uygundur.
Uygulama Sonucu: Daire, eylemin sanık tarafından diğer sanıklarla iştirak iradesiyle gerçekleştirildiğinin saptandığını, eksik soruşturma ve savunma hakkı ihlali bulunmadığını, suç vasfının nitelikli kasten yaralama olarak doğru belirlendiğini saptayarak temyiz sebeplerini yerinde görmemiş ve TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA karar vermiştir.
Dava Strateji Notu: İştirak hâlinde işlenen yaralama suçlarında müşterek faillik (TCK 37/1), failin yalnızca kendi darbesinden değil, ortak eylemin bütününden sorumlu tutulması sonucunu doğurur; savunmada failin iştirak iradesinin bulunmadığı, olaya katılmadığı somut delillerle ortaya konmalıdır. 'Eksik soruşturma' ve 'savunma hakkı ihlali' iddiaları, hangi delilin toplanmadığı veya hangi usul güvencesinin sağlanmadığı somutlaştırılarak ileri sürülmelidir; soyut kaldığında sonuç doğurmaz. — Av. Aycan Ceylan