Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2026/531 K.2026/1487)

Sakarya 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.03.2025 tarihli ve 2024/813 Esas, 2025/211 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında basit yargılama usûlü uygulanması suretiyle kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 62, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 251/3, 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddeleri gereğince 1.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 29.04.2025 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 25.12.2025 tarihli ve 2025/22813 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.01.2026 tarihli ve KYB - 2025/155679 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.01.2026 tarihli ve KYB - 2025/155679 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"Dosya kapsamına göre; sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 86/2 maddesi uyarınca 100 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildikten sonra anılan Kanun'un 62. maddesi uyarınca cezada 1/6 oranında indirim uygulanarak 83 gün adli para cezası yerine, 100 gün adli para cezasına hükmedilmesini takiben, yargılamanın basit yargılama usulüne göre yapılması nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 251/3. maddesi gereğince sonuç cezada 1/4 oranında indirim yapılarak 62 gün adli para cezası yerine 75 gün adli para cezasına hükmedilmesi sonrasında,

5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı olarak takdir edilen 20,00 Türk lirası ile çarpılması sonucunda neticeten 1.240,00 Türk lirası adli para cezası yerine 1.500,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Öğretide olağanüstü temyiz olarak adlandırılan kanun yararına bozma olağanüstü kanun yolunun koşulları ve sonuçları, 5271 sayılı Kanun'un 3 09... . maddelerinde düzenlenmiştir.

5271 sayılı Kanun’un, Kanun yararına bozma başlıklı 309. maddesinin inceleme konusu ile ilgili birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarında yer alan; "(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenlemeler uyarınca, hâkim veya mahkemece verilip istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümlerde, maddi hukuka veya yargılama hukukuna ilişkin hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini yasal nedenlerini açıklayarak, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirecektir.

Bunun üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı da hükmün veya kararın bozulması istemini içeren yazısına bu nedenleri aynen yazarak Yargıtay ceza dairesine verecek, ileri sürülen nedenlerin Yargıtayca yerinde görülmesi halinde karar veya hüküm kanun yararına bozulacak, yerinde görülmezse istem reddedilecektir.

Buna göre hâkim veya mahkemece verilen karar veya hükümlerin kanun yararına bozma konusu yapılabilmesi için, bu karar veya hükmün hukuken geçerli olması, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmesi ve başka bir yolla çözümünün mümkün olmaması gerekmektedir.

2. Bu açıklamalar ışığında inceleme konusu dava dosyasının değerlendirilmesinde; hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesinin birinci cümlesi gereği temel cezanın alt sınırının 4 aydan az olamayacağı dikkate alınmadan temel cezanın 120 gün adlî para cezası yerine 100 gün adlî para cezası şeklinde belirlendiği, ancak bundan sonraki indirimlerle yapılan hesaplamanın 120 gün üzerinden yapılmış olması nedeniyle 100 gün şeklinde belirlenen temel cezanın mahallinde Mahkemece düzeltilmesi mümkün maddi hata niteliğinde olduğu tespit edilmiştir.

3. Kanun yararına bozma talebine konu edilen hukuki sorunun ise mahallinde düzeltilmesi mümkün bir maddi hata olduğu açıkça belli olup maddi hatanın olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma talebine konu edilemeyeceği belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR