Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2026/775 E. , 2026/1420 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI: 2010/410 E., 2014/970 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM: Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2014 tarihli ve 2010/410 Esas, 2014/970 Karar sayılı kararına yönelik sanığın 28.05.2025 ta
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2026/775 E. , 2026/1420 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI: 2010/410 E., 2014/970 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM: Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2014 tarihli ve 2010/410 Esas, 2014/970 Karar sayılı kararına yönelik sanığın 28.05.2025 tarihli dilekçesinin eski hale getirme ve temyiz talebi olduğu değerlendirilerek yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanık hakkında kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına ilişkin gerekçeli kararın 30.12.2014, 05.08.20 16... .02.2017 tarihlerinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, temyiz edilmeksizin 08.03.2017 tarihinde kesinleştiği, sanığın 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal temyiz süresinden sonra 11.07.2019 tarihli dilekçeyle yaptığı temyiz talebinin Mahkemenin 12.07.2019 tarihli ek kararı ile reddine karar verildiği ve ek kararın sanığa 13.11.2019 tarihinde ceza infaz kurumunda tebliğ edildiği, ek karara yönelik kanun yoluna başvurulmadığı, Mahkemenin 10.09.2021 tarihli ek kararı ile yargılanmanın yenilenmesi talebinin reddine, 29.06.2022, 07.05.20 24... .06.2024 tarihli ek kararları ile de temyiz başvurularının reddine karar verilmiş olduğu, 23.05.2025 tarihli ek kararı ile aynı içerikteki talepler nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına itiraz yolu açık olmak üzere karar verilerek dosyanın gönderildiği Anamur Ağrı Ceza Mahkemesinin 11.06.2025 tarihli Değişik İş kararıyla itiraz yasa yolunun Yargıtay nezdinde temyiz olduğundan bahisle karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşılmakla, 1412 sayılı Kanun'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra yapılan, sanığın yerinde görülmeyen eski hale getirme talebi ile süresinde olmayan temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2026 tarihinde karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: 2014 yılında kasten yaralamadan mahkûm edilen sanık, kararın usulüne uygun tebliğ edilmediği gerekçesiyle 2025 yılında eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunmuş; sanığın karardan haberdar olup olmadığı değerlendirilmiştir.
Hukuki İlke: Gerekçeli karar sanığa usulüne uygun tebliğ edilmiş ve hüküm kesinleşmişse, sonradan yapılan eski hale getirme talebi ile buna bağlı temyiz istemi süresinde sayılmaz. 1412 sayılı Kanun'un 310/1. maddesindeki süre geçtikten sonra yapılan istem reddedilir.
Uygulama Sonucu: Gerekçeli kararın sanığa usulüne uygun tebliğ edildiği ve hükmün 2017 yılında kesinleştiği belirlenerek, süresi geçtikten sonra yapılan eski hale getirme ve temyiz istemi 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca reddedilmiştir.
Dava Strateji Notu: Usulüne uygun tebliğ edilip kesinleşen hükümlerde yıllar sonraki eski hale getirme/temyiz reddedilir; müdafi, tebliğ tarihlerini ve kesinleşmeyi dosyadan doğrulamalı, öğrenme karinesi doğuran işlemleri gözetmelidir.