Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/23199 K.2025/6649

Ceyhan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 43/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 23.06.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 30.10.2023 tarihli ve 2023/19915 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.12.2023 tarihli ve KYB - 2023/116674 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.12.2023 tarihli ve KYB - 2023/116674 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"Dosya kapsamına göre, adı geçen sanık hakkında verilen 15.12.2021 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 28.12.2021 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek kesinleşmesini müteakip, sanığın 25.04.2022 tarihinde aynı nev'i suçu işlemesi sebebiyle hakkında başlatılan soruşturmanın anılan erteleme kararına konu Ceyhan Cumhuriyet Başsavcılığının 2021/4622 soruşturma sayılı dosyası ile birleştirilmesini takiben, sanığın ihlâl niteliğinde olan 25.04.2022 tarihli aynı suçu tekrar işlemesi nedeniyle hakkında açılan kamu davası sonucunda, Mahkemesince,

bahse konu 28.12.2021 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının verildiği tarihten sonra işlenen 25.04.2022 tarihli eylemin bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlendiği kabul edilerek sanık hakkında zincirleme suç hükümlülerin uygulanmasına karar verildiği anlaşılmış ise de, Yargıtay

20. Ceza Dairesinin 2017/6318 esas, 2017/6699 sayılı karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararından önceki tüm uyuşturucu madde kullanma ya da bu maksatla bulundurma eylemlerinin suçun temadi etme özelliği karşısında tek suç; bu aşamadan sonra ilk kullanma/bulundurma eyleminin ihlal;

iddianame düzenleninceye kadar gerçekleşen kullanma/bulundurma şeklindeki birden fazla eylemin ise 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiği nazara alındığında, inceleme konusu sanığın 25.04.2020 tarihli eyleminin ihlal mahiyetinde olduğu ve tek başına zincirleme suç hükümleri kapsamında değerlendirilemeyeceği cihetle, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43/1. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapılarak fazla ceza tayininde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 07.08.2021 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Ceyhan Cumhuriyet Başsavcılığının 15.12.2021 tarihli ve 2021/4622 Soruşturma, 2021/520 Karar sayılı kararı ile.

5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun’un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve tedaviye tabi tutulmasına karar verildiği, kararın şüpheliye 28.12.2021 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek 13.01.2022 tarihinde kesinleştirildiği ve tedbirin infazı için 28.01.2022 tarihinde Ceyhan Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, B.

Şüphelinin 25.04.2022 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurması nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak Ceyhan Cumhuriyet Başsavcılığının 29.11.2022 tarihli ve 2021/4622 Soruşturma, 2022/2923 Esas, 2022/2437 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı, C. Ceyhan

2. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 15.06.2023 tarihli ve 2022/560 Esas, 2023/149 Karar sayılı kararı ile, sanığın, TCK'nın 191/1, 43/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin kesinleştiği, Anlaşılmıştır. D.

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında verilen 15.12.2021 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 28.12.2021 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek 13.01.2022 tarihinde kesinleşmesini takiben, sanığın 25.04.2022 tarihinde aynı nev'i suçu işlemesi nedeniyle hakkında kamu davası açıldığı, 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin beşinci fıkrasında yer alan "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,

dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, 25.04.2022 tarihli eylemin erteleme kararının ihlâli niteliğinde olup ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılamayacağı, suç tarihinin ilk eylem tarihi olan 07.08.2021 tarihi olduğu, sanığın zincirleme suç teşkil eden herhangi bir eyleminin bulunmadığı gözetilmeden 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

E. 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendinde yer alan, "Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder." şeklindeki düzenleme uyarınca hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından giderilmesi gerekmekte ise de. Hüküm kısmında, "...

Sanık hakkında tayin edilen netice hürriyeti bağlayıcı cezanın süresi dikkate alındığında yasal koşulları oluşmadığından 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesi uyarınca Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılmasına Yer Olmadığına, 5237 sayılı yasanın 50. maddesinde belirtilen seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına, 5237 sayılı yasanın 51. maddesince ertelenmesine yer olmadığına," karar verilmesi karşısında, Mahkemesince, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin yeniden değerlendirilmesi mümkün görüldüğünden Dairemizce hüküm kurulmamıştır.

III. KARAR