Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/4439 K.2024/20383

Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.04.2012 tarihli ve 2011/502 Esas, 2012/202 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararı ile sanığın temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz talebi özetle; yasalaşan lehe hükümlerden faydalanmak istediğine, kararın temyiz edilmesini talep ettiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.04.2012 tarihli ve 2011/502 Esas, 2012/202 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 05.05.2014 tarihli ve 2012/28369 Esas ve 2014/3521 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği halde, sanığın 07.02.2022 tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; temyiz isteminin reddine dair ek kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin ek kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,