Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2024/4650 K.2025/14022

Manisa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan lehine olan 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1. ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 23.11.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 18.03.2024 tarihli ve 2024/7075 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.04.2024 tarihli ve KYB-2024/35760 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.04.2024 tarihli ve KYB-2024/35760 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

“5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1. maddesi kapsamında işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçu için kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre olağan dava zamanaşımı süresinin anılan Kanun’un 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresinin ise 12 yıl olduğu nazara alındığında, kovuşturma aşamasında sanığın savunmasının alındığı 26.07.2011 tarihinde son kez kesilmesi sebebiyle yeniden işlemeye başlayan zamanaşımı süresinin,

tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın kesinleştiği 30.12.2011 tarihi ile sanığın tedavi denetimli serbestlik tedbirini ihlal etmesi nedeniyle denetimli serbestlik müdürlüğünce dosyasının kapatıldığı 30.03.2012 tarihleri arasında (3 ay) durduğu ve sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 23.11.2015 ile denetim süresindeki suçun işlendiği 02.10.2017 tarihleri arasında (1yıl 10... gün) zamanaşımı süresinin yeniden durmasını müteakip, denetim süresi içerisinde işlenen suç tarihi olan 02.10.2017 tarihinden itibaren yeniden işlemeye başladığı,

sanığın mahkeme huzurunda savunmasının alındığı 26.07.2011 tarihinden hükmün açıklanmasına ilişkin 02.11.2023 tarihine kadar geçen ( 12... ay 7 gün) süreden, durma süreleri (2 yıl 1 ay 9 gün) çıkarıldığında, kalan 10... ay 28 günlük sürede 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin tamamlandığı cihetle, kamu davasının düşürülmesi yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Manisa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 02.11.2023 tarihli ve 2023/456 Esas, 2023/561 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde. 1. Şüpheli hakkında, 06.09.2008 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının 22.12.2010 tarihli ve 2010/14920 Soruşturma, 2010/5709 Esas, 2010/3148 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı, 2. Manisa (Kapatılan)

2. Sulh Ceza Mahkemesinin 16.11.2011 tarihli ve 2011/14 Esas, 2011/1030 Karar sayılı kararı ile, 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın 30.12.2011 tarihinde kesinleştiği, 3. Yükümlülüklerine uygun davranmadığının bildirilmesi üzerine, 04.04.2012 tarihinde tensip zaptı düzenlenerek yapılan yargılama sonucunda Manisa (Kapatılan)

2. Sulh Ceza Mahkemesinin, 13.09.2012 tarihli ve 2012/347 Esas, 2012/784 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan lehine olan 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1, 62. ve 52/2. maddeleri uyarınca hükmedilen 6.000,00 TL adli para cezasına ilişkin kararın temyizi üzerine, Yargıtay

20. Ceza Dairesinin 17.06.2015 tarihli ve 2015/12122 Esas, 2015/2105 Karar sayılı ilamı ile bozulmasını takiben, yeniden yapılan yargılama sonunda Manisa

5. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.10.2015 tarihli ve 2015/649 Esas, 2015/670 Karar sayılı kararı ile sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı CMK'nın 231/5. ve 8. maddeleri uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanığın beş yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 23.11.2015 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

4. Sanığın denetim süresi içinde 02.10.2017 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Manisa

5. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 02.11.2023 tarihli ve 2023/456 Esas, 2023/561 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca hüküm açıklanarak, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan lehine olan 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1, 62... . maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılması ile hak yoksunluğuna hükmedildiği, kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiği, Anlaşılmıştır. B.

Dosya kapsamına göre. 5237 sayılı TCK'nın 191/1. maddesi kapsamında işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunun TCK’nın 66/1-e maddesi gereğince 8 yıllık asli, TCK’nın 67/4. maddesi gereğince de 12 yıl kesintili zamanaşımı süresine tabi olduğu dikkate alındığında. Sanığın 06.09.2008 tarihli eylemi nedeniyle, Manisa

5. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.10.2015 tarihli ve 2015/649 Esas, 2015/670 Karar sayılı kararı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 23.11.2015 tarihinde zamanaşımı süresinin durduğu, sanığın denetim süresi içerisinde 02.10.2017 tarihinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle duran zamanaşımı süresinin 02.10.2017 tarihinde yeniden işlemeye başladığı,

zamanaşımını kesen ve durduran sürelerin hesaplanması sonucunda, duran süre eklendiğinde de, bozma öncesi mahkûmiyet hükmünün verildiği 13.09.2012 tarihinden, bozma sonrası kanun yararına bozma istemine konu hükmün açıklanmasına ilişkin kararın verildiği 02.11.2023 tarihine kadar geçen sürede, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından, davanın düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

E. 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi. "Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay Ceza Dairesi doğrudan hükmeder." şeklinde düzenlenmiş olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle, 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, B. Manisa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.11.2023 tarihli ve 2023/456 Esas, 2023/561 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, C. 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeninin cezanın kaldırılmasını gerektirdiği belirlendiğinden.