Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2025/2590 K.2025/9431

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen hapis cezasının süresine göre, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

Dairemizin bozma kararı üzerine, Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarından mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle. 1. İsnat edilen suçun yasal unsurları oluşmadığına, 2. Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair yasal, inandırıcı ve somut bir delil mevcut olmadığına, soyut beyana ve hukuka aykırı delillere dayanılarak hüküm kurulduğuna, 3. Sanığın uyuşturucu madde kullanıcısı olduğuna, 4. Gerekçenin yetersiz olduğuna, 5. Şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

6. Sanık hakkında hiçbir takdiri ve yasal indirim maddesinin uygulanmaması ve verilen cezaların üst sınırdan olması usul ve yasaya aykırı olduğuna,İlişkindir. B. Sanık ... müdafilerinin temyiz sebepleri özetle. 1. Sanığa isnat edilen suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, 2. Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair somut delil olmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine,

4. Orantısız ceza verildiğine, 5. 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanma koşullarının oluşmadığına,İlişkindir.

III. GEREKÇE

Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde kurulan hükümlerin incelenmesinde, A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükmün İncelenmesinde. Sanık ...'in 26.03.2015 tarihli eyleminden dolayı Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.06.2017 tarihli ve 2015/175 Esas, 2016/424 Karar sayılı ilamı ile mahkûmiyet hükmü kurulduğu, istinaf başvuruları üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

5. Ceza Dairesinin 16.06.2017 tarihli ve 2017/259 Esas, 2017/1071 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği ve bu kararın temyizi üzerine Dairemizin 19.06.2023 tarihli ve 2021/14636 Esas, 2023/5709 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 14.03.2015 tarihinde işlediği ileri sürülen uyuşturucu madde ticareti yapma suçu nedeniyle Alanya

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/130 Esasına kayıtlı dava dosyası bulunduğu, her iki dosyanın suç ve iddianame tarihlerine göre hukuki kesintinin oluşmadığı anlaşıldığından; aralarındaki bağlantı nedeniyle dava dosyalarının birleştirilmesi, sonucuna göre bu fiillerin tek suç, iki ayrı suç olup olmadığının ya da bu fiillerin 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi kapsamında zincirleme suç olarak işlenip işlenmediklerinin tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması gerekçesiyle bozularak dosyanın Adana

5. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.10.2023 tarihli ve 2023/300 Esas, 2023/288 Karar sayılı kararıyla dosyanın Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/130 Esas sayılı dosyasıyla birleştirilmesine karar verildiği, Alanya

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.11.2024 tarihli ve 2019/130 Esas, 2024/539 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 188/3, 43, 52/2, 53... . maddeleri uyarınca 15 yıl hapis ve 15.000,00 TL adli para cezasıyla mahkûmiyetine karar verildiği, bu kararın doğrudan Dairemize gönderildiği anlaşılmakla. Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden önce, sanığın 14.03.2015 tarihinde işlediği iddia edilen ve Alanya

1. Ağır Ceza Mahkemesinde görülen dava konusu suç ile ilgili olarak temyiz incelemesi yapılmadığı, 5235 sayılı Kanun'un 25. ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin, 07.11.2015 tarih ve 29525 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan karar uyarınca tüm yurtta 20.07.2016 tarihinde göreve başlaması, İlk Derece Mahkemesi hükmünün de 05.11.2024 tarihinde açıklanması karşısında, anılan hükmün 14.03.2015 tarihli suç yönünden 5271 sayılı CMK'nın 272. maddesi uyarınca istinaf kanun yoluna tabi olduğu,

istinaf talebinin görevli ve yetkili Bölge Adliye Mahkemesi tarafından incelenmesi gerektiği anlaşılmakla, sanık hakkında istinaf talebi ile ilgili karar verilmek üzere görevli ve yetkili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerektiği, Sanığın 26.03.2015 suç tarihli uyuşturucu madde ticareti yapma suçu ile ilgili dosyanın daha önceden temyiz aşamasından bozma yapılarak geçmiş olduğu anlaşıldığından,

26.03.2015 tarihli eylemle ilgili kurulan hükmün, diğer sanık ...'ın bozmadan sonra İlk Derece Mahkemesince ve sanık ... hakkında ise Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümlerin temyiz edilmesi halinde birlikte, temyiz edilmemesi halinde ise sanık ...'in 26.03.2015 tarihli eylem yönünden temyiz incelemesi yapılacağı için dosyanın kül halinde Dairemize gönderilmesi için İlk Derece Mahkemesine gönderilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B. Sanık ...

Hakkında Kurulan Hükmün İncelenmesinde. 1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin sanık yönünden "26.03.2015" yerine sanık ayrımı yapılmaksızın "14.03.2015-26.03.2015" olarak gösterilmesi,

2. Hüküm fıkrasında sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 188/3. maddesi uyarınca tayin edilen temel cezalar üzerinden aynı Kanun'un 192/3. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılacağı belirtilmesine rağmen temel cezalar üzerinden 1/3 oranında indirim yapılmak suretiyle sonuç ceza tayin edilmek suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükmün İncelenmesinde. Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, dosyanın görevli ve yetkili Bölge Adliye Mahkemesine Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesince gönderilmek üzere Tebliğnameye aykırı olarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükmün İncelenmesinde.