Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2025/4151 K.2025/9335

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul Anadolu 22. Ağır Ceza Mahkemesince, sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmiştir. B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve sanık ... yönünden de re'sen istinafa tabi olan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle. 1.Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 3. Arama işleminin hukuka aykırı olduğuna,

4. Sanık hakkında etkin pişmanlık indirim oranının üst hadden uygulanması gerektiğine, 5. 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin sanık hakkında uygulanması gerektiğine, İlişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden.

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve ikinci kez tekerrüre esas alınan karardaki tekerrüre esas alınan Osmaneli Asliye Ceza Mahkemesinin 02.04.2015 tarih, 2014/108 Esas, 2015/95 Karar sayılı ilamın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olduğu, 6545 sayılı Kanunla getirilen TCK'nın 191. maddesindeki değişiklikler ile koşullarının oluşması durumunda, "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" ve “davanın düşmesi” seçeneklerine de yer verilmesi nedeniyle, bahse konu ilamla ilgili olarak yasal değişiklik sonrası bir uyarlama işlemi yapılıp yapılmadığının araştırılması,

yapılmamışsa uyarlama yargılaması yapıldıktan sonra sonucuna göre ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Bölge Adliye Mahkemesi kararında, suç tarihinin "21.07.2023" yerine "03.08.2023" olarak yazılması, mahkemesince düzeltilmesi mümkün maddi yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, eleştiri dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, ayrıca hakim kararıyla ve işlem tanıkları varken yapılan arama işleminde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

1. Bölge Adliye Mahkemesi kararında, suç tarihinin "21.07.2023" yerine "03.08.2023" olarak yazılması, 2. Sanığın aşamalardaki ifadeleri ile ...'nün suçunu ortaya çıkardığı gerekçesiyle hakkında 5237 sayılı TCK'nın 192/3. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümleri uygulanmış ise de; sanığın ...'in suçunun ortaya çıkmasına sağladığı katkı dikkate alınarak,

cezasında azami oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeksizin, "Sanığın soruşturma aşamasından itibaren etkin pişmanlıktan yararlanarak hakkında İstanbul Anadolu 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 30/05/2024 tarih,

2024/45 esas ve 2024/354 karar sayılı kararı ile mahkumiyet kararı verilen sanık ...'in ortaya çıkmasını ve hakkında mahkumiyet kararı verilmesini sağlaması da dikkate alınarak cezasında TCK 192/3 maddesi uyarınca yardımın niteliği ve İstanbul Anadolu 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 2024/45 esas sayılı dosyasında sanık ... hakkındaki ifade değişikliği dikkate alınarak takdiren 1/4 oranında indirim yapılarak" şeklinde yerinde olmayan gerekçeyle fazla cezaya hükmolunması, Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden. Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, B.Sanık ...

Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden. Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 22. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi