Karar Özeti
10. Ceza Dairesi 2025/7794 E. , 2026/914 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2025/2306 E., 2025/1463 K. SUÇ: Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜMLER: Hükümlerin düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması Sanıklar
Karar Detayı
10. Ceza Dairesi 2025/7794 E. , 2026/914 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2025/2306 E., 2025/1463 K. SUÇ: Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜMLER: Hükümlerin düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesince sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmiştir. B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanıklar hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Mahkûmiyete yeter delil olmadığına, 2. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, İlişkindir. B. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 25.12.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 280 /1-e maddesinde 7571 sayılı Kanun'un 25. Maddesi ile yapılan değişikliklerde gözetilerek yapılan incelemede; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.04.2025 tarihli 2024/6-490 Esas ve 2025/197 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere; İlk Derece Mahkemesi kararlarının Bölge Adliye Mahkemesince hangi hallerde bozulmasına karar verileceğinin 5271 sayılı CMK’nın 280. maddesinin 1. fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde belirtildiği; bu düzenlemeden de anlaşılacağı gibi Bölge Adliye Mahkemesinin bozma kararı verebileceği haller davanın esasına ilişkin değil ve fakat yargılamaya dair usul kurallarının açıkça ihlalleri ile hükme müessir usul kurumlarının ihmali suretiyle hüküm kurulması durumlarına münhasır olup somut olayda; ''sanık ... hakkında, TCK'nın 192/3. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının mahallinde tartışılmasında zorunluluk bulunması ve suça konu uyuşturucu maddenin miktarı nazara alındığında; sanıklar ... ve ... hakkında, temel hapis ve adli para cezası belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerekirken; TCK'nın 61. maddesindeki ölçütler ve TCK'nın 3. maddesinde öngörülen orantılılık ilkesine aykırı olarak alt sınırdan hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini, (Sanık ... hakkında, aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından, CMK'nun 283/1. Maddesi gereğince sonuç ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,) '' ilişkin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 12.02.2024 tarihli ve 2024/356 Esas, 2024/218 Karar sayılı bozma kararı ve bozma kararı üzerine verilen Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.06.2025 tarihli, 2024/92 Esas ve 2025/152 Karar sayılı kararlarının 5271 sayılı Kanun’un 7. maddesine göre de “yenilenmesi mümkün olmayanlar dışında görevli olmayan hâkim veya mahkemece yapılan işlemler hükümsüzdür” şeklindeki düzenleme de gözetilerek açıkça hukuka aykırı olduklarından hükümsüz sayılmaları gerektiği anlaşılmakla; İlk Derece Mahkemesinin ilk kararı ile ilgili olarak gerekiyorsa 5271 sayılı Kanunun 280. maddesinin 2. fıkrası hükmü de gözetilmek suretiyle istinaf incelemesi yapılıp hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanıklar ve müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 08.09.2025 tarih, 2025/2306 Esas ve 2025/1463 Karar sayılı hükümlerin düzeltilerek istinaf taleplerinin esastan reddine dair kararının 5271 sayılı Kanunun 302/2. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.02.2026 tarihinde karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesince uyuşturucu ticaretinden mahkûm edilen sanıkların dosyasında Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi önce etkin pişmanlığın tartışılması ve alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gerekçesiyle bozma kararı vermiş, bozma üzerine ilk derece mahkemesi yeni hüküm kurmuş ve istinaf başvuruları düzeltilerek esastan reddedilmiştir. Sanıklar bu son kararı temyiz etmiştir.
Hukuki İlke: 25.12.2025 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 7571 sayılı Kanun'un 25. maddesiyle değişik CMK'nın 280/1-e maddesi ve Dairenin benimsediği Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.04.2025 tarihli, 2024/6-490 E., 2025/197 K. sayılı kararı uyarınca, bölge adliye mahkemesinin bozma yetkisi davanın esasına değil, usul kurallarının açık ihlali ile hükme etkili usul kurumlarının ihmaline münhasırdır; esasa ilişkin (etkin pişmanlık tartışması, eksik ceza tayini gibi) gerekçelerle verilen istinaf bozması ve bunun üzerine kurulan hükümler CMK'nın 7. maddesi gereği hükümsüzdür.
Uygulama Sonucu: Daire, esasa ilişkin gerekçelerle verilen istinaf bozma kararı ile bozma sonrası kurulan hükümleri hükümsüz sayarak, bölge adliye mahkemesinin ilk karar üzerinden gerekirse CMK'nın 280/2. maddesini de gözeterek yeniden istinaf incelemesi yapması için kararı tebliğnameye aykırı biçimde oy birliğiyle bozmuştur.
Dava Strateji Notu: İstinaf dairesi esasa ilişkin bir eksiklik (etkin pişmanlık, ceza miktarı) nedeniyle bozma vermişse, 7571 sayılı Kanun değişikliği sonrası bu bozma ve üzerine kurulan tüm hükümler hükümsüz sayılabilmektedir; müdafi bozma sonrası aleyhe sonuç doğan dosyalarda bu usul aykırılığını temyizde mutlaka ileri sürmeli, ayrıca ilk hükümdeki cezanın kazanılmış hak oluşturup oluşturmadığını takip etmelidir.