Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2026/1371 K.2026/2697

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Silifke 2. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri özetle. 1. Eylemin sabit olmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Sanığın iştirak iradesinin bulunmadığına, İlişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, eylemin sübutu ve vasfına, delillerin değerlendirilmesine ve hukuka uygun olarak toplandığına, 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a maddesinin uygulanmasına, iştirak iradesinin varlığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca "ödenmeyen kısmın hapse çevrileceğine" ilişkin ihtarda bulunması gerekirken, söz konusu kanun hükmüne aykırı olacak ve infazda tereddüte yol açacak şekilde "ödenmeyen kısmın hapse veya kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine çevrilebileceğine" ilişkin ihtarda bulunulmasının, Hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi

5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin "B-)5-" ibareli paragrafında yer alan " veya kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine çevrilebileceğinin" ibaresinin çıkarılarak, yerine "çevrileceğinin" ibaresinin yazılması, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak,