Karar Özeti
10. Ceza Dairesi 2026/906 E. , 2026/1623 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/2818 E., 2025/1812 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün onanması Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön ince
Karar Detayı
10. Ceza Dairesi 2026/906 E. , 2026/1623 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/2818 E., 2025/1812 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün onanması Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Adana 12. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Sanığın uyuşturucu madde sattığına dair dosyada tek bir delil bulunmadığına, 2. Ele geçirilen maddenin kişisel kullanım sınırında kaldığına, 3. Sonradan hazırlanan ve dayanağı olmayan istihbari bilgiye dayalı olarak karar verildiğine, 4. Uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, İlişkindir. III. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a maddesinin uygulanmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, hükme esas alınan delillerin hukuka uygun şekilde elde edildiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Adana 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.02.2026 tarihinde karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: Adana 12. Ağır Ceza Mahkemesi sanığı uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûm etmiş, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir. Müdafi temyizde satışa dair dosyada tek bir delil bulunmadığını, ele geçirilen maddenin kişisel kullanım sınırında kaldığını ve hükmün sonradan hazırlanan, dayanağı olmayan istihbari bilgiye dayandığını ileri sürmüştür.
Hukuki İlke: Ele geçirilen madde miktarının kişisel kullanım sınırında olduğu ve kararın istihbari bilgiye dayandığı yönündeki itirazlar, delillerin değerlendirilmesi kapsamında derece mahkemelerinin takdirine ilişkindir; TCK'nın 188/4-a maddesinin uygulanmasında isabetsizlik ve delillerin elde edilişinde hukuka aykırılık saptanmadıkça bu itirazlar temyizde sonuç doğurmaz.
Uygulama Sonucu: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına oy birliğiyle karar verilmiştir; Daire hükme esas delillerin hukuka uygun elde edildiğini ve vasıf takdirinde isabetsizlik bulunmadığını belirtmiştir.
Dava Strateji Notu: 'İstihbari bilgi tek başına delil olamaz' savunması, dosyada mahkûmiyeti destekleyen başka deliller varsa onamayı engellememektedir; savunmanın istihbari bilginin hangi işlemlere dayanak yapıldığını ve türev delillerin akıbetini somut olarak tartışması gerekir. Kişisel kullanım sınırı iddiası da yalnız miktara değil, kullanım alışkanlığını gösteren belgelere dayandırılmalıdır.