Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/10050 K.2023/10872

Taraflar arasındaki iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı şirket vekili dava dilekçesinde özetle; davalı şirket çalışanı ...'ın 05.02.2016 tarihinde dikkatsiz davranışı, dalgınlığı ve ihmali nedeniyle sol elinden yaralandığını, en yakın Anadolu Sağlık Merkezine sonrasında da el cerrahi uzmanı olan Merkez Hastanesine sevk edildiğini, ameliyat sonrasında da tedavilerine devam edildiğini, iş kazası sonrasında davalının iki yıl kadar aynı pozisyonda çalışmaya devam ettiğini, Kocaeli Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 22.03.2017 tarih ve 971 sayılı Sağlık kurul raporu ile maluliyet oranının %10,1 olarak tespit edildiğini,

Mahkemenin 2018/13 E. sayılı dosyasında maluliyet oranına itiraz ettiklerini, SGK Yüksek Kulunca değerlendirme yapıldığını ancak eksik inceleme yapıldığını, davalı işçinin yaşı, meslek grubu, tedavi sonucu kat edilen iyileşme durumu ve özellikle tecrübesi ile kazadan sonra da yaklaşık iki yıl aynı pozisyonda çalışmaya devam etmesi, gelir kazanmış olması dikkate alınarak davalının yeniden muayenesinin yapılarak iş kazası sonrasında meslekten kazanma gücü kaybı oranının tespitine karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini istemiştir.

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle.

Yüksek Sağlık Kurulu tarafından diğer davalı için belirlenen maluliyet oranını kabul etmediklerini, Adi Tıp Kurumu tarafından diğer davalı yanın maluliyet oranının belirlenmesi talebinde bulunduklarını, açılan davayı kabul etmediklerini, müvekkil Kurum açısından Yüksek Sağlık Kurulu tarafından belirlenen maluliyet oranı dışında başkaca bir kurum ya da kuruluş tarafından belirlenen maluliyet oranın bir bağlayıcılığı bulunmadığını, bu nedenlerle müvekkili kurum işlemlerinde usul ve yasaya aykırı bir husus bulunmadığını,

maluliyet oranlarının tespitinde kurum sağlık tesislerince düzenlenen raporların esas alınacağının 506 ve 5510 sayılı Kanunlarda düzenlendiğini, verilen maluliyet kararlarına karşı Yüksek Sağlık Kuruluna itiraz edilebileceğini, bu kurul kararları kesin olup müvekkil kurumu başkaca sağlık tesislerince verilen kararlar bağlamayacağını, sigortalının maluliyet oranı ile ilgili Yüksek Sağlık Kurulu kararı mevcut olduğunu, maluliyetin başka kurumlarca tespiti mümkün olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Yapılan yargılama sonucu toplanan tüm deliler, ATK raporu, kurum sağlık raporu, hep birlikte değerlendirildiğinde, 1-Davanın kabulü ile davalı sigortalı ...'ın 05.02.2016 tarihinde geçirdiği iş kazası neticesinde maluliyet oranının %9,1 olduğunun tespitine, karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı SGK vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

1.Davacı Vekilinin İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; dava dilekçesinde kazalının yeniden muayene edilmesi talebinde bulunulduğunu, ancak Adli Tıp raporları kazalıyı muayene etmeden, hatta Merkez Hastanesinin hastanın son durumunu gösterir ekli ibareyi dikkate almadan rapor tanzim ettiklerini, hükme esas teşkil eden Adli Tıp Üst Kurul raporunda da; 4. parmak PIF fleksiyonu %40 sağlandığı (%60 kısıtlı olduğu) belirtildiğini, tedaviden sonra %30 kısıtlı olduğunun Merkez Hastanesi tarafından belirlendiğini, kazalının yeniden muayene edilmeden rapor tanzim edilerek maluliyet oranının tespit edilmiş olmasının yerinde olmadığını belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

2.Davalı ... Vekilinin İstinaf Sebepleri Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde; maluliyetin tespitine ilişkin esas alınan Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas ve Genel Kurulu raporlarının denetime elverişli olmadığını, hatalı tespitler içerdiğini, yanlış yönetmeliğin esas alındığını, somut itirazlarının Mahkemece göz ardı edildiğini, davacının iş bu davayı açmasında hukuki yararı bulunmadığı gibi maddi-manevi tazminat davasını uzatma amacıyla açıldığının açık olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

3.Davalı SGK Vekilinin İstinaf Sebepleri Davalı SGK vekili istinaf dilekçesinde; Kurum yönünden Yüksek Sağlık Kurulu tarafından belirlenen maluliyet oranı dışında başkaca bir kurum ya da kuruluş tarafından belirlenen maluliyet oranın bir bağlayıcılığının bulunmadığını, maluliyet oranlarının tespitinde Kurum sağlık tesislerince düzenlenen raporların esas alınacağının 506 ve 5510 sayılı Kanunlarda düzenlendiğini, Yüksek Sağlık Kurulunun itiraz üzerine belirlediği kararların kesin olduğunu, diğer raporların kurumu bağlamadığını, Yüksek Sağlık Kurulu kararı bulunduğundan, maluliyetin başka kurumlarca tespitinin mümkün olmadığını belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 05.02.2016 tarihinde gerçekleşen iş kazası nedeniyle davalı kurum sigortalısı hakkında Kurum Sağlık Kurulu raporu ve Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlık Kurulunun raporu ile sürekli iş göremezlik oranının %10,1 olduğunun tespit edildiği, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun raporu ile davacı Kurum sigortalısındaki sürekli iş görememezlik oranının %9,1 olarak tespit edildiği,

Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlık Kurulunun raporu ile Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun raporundaki belirlenen sürekli iş göremezlik oranlarının farklı belirlenmesi nedeniyle İlk Derece Mahkemesince 5510 sayılı Yasa'nın 95. maddesine ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı kararına uygun olarak Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulundan rapor aldırıldığı, Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulunca davacı kurum sigortalısındaki sürekli işgöremezlik oranının nihai olarak %9,1 olarak tespit edildiği, bu oranın davacının itiraz ettiği orandan daha düşük olduğu, davacının dava açmakta hukuki yararı bulunduğu,

aldırılan raporların kaza tarihindeki yönetmelik hükümlerine göre hazırlandığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesi kararında isabetsizlik bulunmadığından, istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı SGK vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı Vekilinin Temyiz Sebepleri Davacı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda hükmün temyiz incelemesi sonucu bozulmasını istemiştir.

2.Davalı ... Vekilinin Temyiz Sebepleri Davalı ... vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda hükmün temyizen bozulmasını istemiştir.

3.Davalı SGK Vekilinin Temyiz Sebepleri Davalı SGK vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda hükmün temyiz incelemesi sonucu bozulmasını istemiştir.

C.Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davalı ...'ın davacı şirket nezdinde çalışırken geçirdiği iş kazasına bağlı sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 18 inci ve 95 uncu maddeleri.

3.Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle, Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,