Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/8081 K.2025/12781

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Kurum işleminin iptalini, vergi indirimiyle davacıya bağlanan yaşlılık aylığının tekrar bağlanmasını ve geriye dönük olarak yaşlılık aylığınını kesilme tarihinden itibaren ödenmeyen aylıkların davacıya ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; davacının 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 31. maddesi uyarınca, 5510 sayılı Kanun'un geçici 10. maddesinin yollamasıyla, 506 sayılı Kanun'un 60. maddesinin c bendi gereği vergi indirimi yoluyla emekli olduğu ve 28.12.2012 tarihinden itibaren yararlanabileceği şekilde yaşlılık aylığı bağlandığı,

her ne kadar davalı tarafça çalışma gücü kayıp oranının düştüğünden bahisle söz konusu aylığın kesildiği ileri sürülmüş ise de dosyaya kazandırılan ATK 3.İhtisas Dairesi ve ATK Üst Kurulu raporlarıyla davacının 28.12.2012 tarihinden itibaren %40'ın üzerinde engellilik oranına sahip olduğu tespit edilmekle 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun mülga 60. maddesinin (C) bendinin (b) alt bendine dayalı olarak tahsis edilen yaşlılık aylığının, kesildiği tarihten itibaren devam ettirilmesi gerektiğinin tespitine,

aksi yönündeki Kurum işleminin iptaline dair davanın kabulü ile davacıya 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun mülga 60. maddesinin (C) bendinin (b) alt bendine dayalı olarak tahsis edilen yaşlılık aylığının, kesildiği tarihten itibaren devam ettirilmesi gerektiğinin tespitine, aksi yönündeki kurum işleminin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık tespit istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dosya kapsamı incelendiğinde, davanın yasal dayanaklarından olan 5510 sayılı Kanun'un Geçici 10. maddesinin 2. fıkrası hükmü gereği 506 sayılı Kanun'un 60., 62. ve Geçici 87. maddesi, 199 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 3239 sayılı Kanun'la değişik 31/2. maddesi, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 31. madde hükümleri ile Merkez Sağlık Kurulu kararı, Gelir İdaresi Başkanlığı yazıları, ATK raporları ile tüm dosya kapsamı dikkate alındığında kararın yerinde olduğu anlaşılmıştır.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR