Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/2371 K.2010/8426

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 10.03.2009 gün, 2009/43-56 sayılı ve 23.09.2008 gün, 2008/sayılı kararlarında açıklandığı üzere; 647 sayılı Yasanın 4. maddesi uygulanmak suretiyle tayin edilen sonuç adli para cezasının miktarına bakılmaksızın, maddedeki “Bu hükmün uygulanması kanun yollarına başvurmada engel teşkil etmez” düzenlemesi uyarınca, temyiz yeteneği bulunacağından, mahkemenin ceza miktarı nedeniyle temyiz isteminin reddine dair 19.09.2007 tarihli 2007/151 müt.sayılı ek kararı kaldırılıp, yapılan incelemede:

Yüklenen “güveni kötüye kullanma” suçunun,soruşturma ve kovuşturmasının şikayete bağlı olması nedeniyle, lehe olan 06.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikten önceki haliyle 5237 Sayılı TCK.nun 73/8, 5271 sayılı CMK.nun 254. maddesinin yollaması ile aynı Yasanın 253. maddesi uyarınca, 26.07.2007 gün ve 26594 sayılı Resmî Gazete yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanununa Göre Uzlaştırmanın Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik’te belirtilen usullere uygun olarak,

sanık ve/veya yetkili müdafiine ya da katılan ve/veya yetkili vekiline, bizzat veya açıklamalı tebligat ya da istinabe yoluyla, uzlaşmanın mahiyeti ve uzlaşmayı kabul veya reddetmenin hukukî sonuçları anlatılmak suretiyle uzlaşma teklifinde bulunulması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmedensanığın uzlaşma talebi üzerine katılana çıkartılan usulüne uygun olmayan tebligata dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,