Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/2377 K.2010/7862

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15.10.2008 tarih ve 2008/280 - 2008/465 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı kişilerin müvekkilinin nüfus cüzdanı örneğini kullanarak düzenlenen kredi sözleşmelerinde müvekkilinin asıl borçlu ve kefil olarak gösterilerek kredi çekildiğini veya çekilmeye çalışıldığını,davalıların kusur ve ihmalleri ile gerçekeşen bu işlemler nedeniyle müvekkilinin dolandırıcılıktan yargılandığını, gözaltına alındığını ve tutuklandığını ileri sürerek, 10.000,00 YTL manevi tazminatın davalılardan 15.06.2007 tarihinden itibaren temerrüt faizi ie tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, dava konusu olayda müvekkillerinin bir kusurunun bulunmadığını, mevzuata uygun işlem yapıldığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, kredi işlemi için davacının dava dışı ... ye verdiği nüfus cüzdanı fotokopisi üzerine dava dışı kişilerin fotoğrafları yapıştırılarak oluşturulan sahte kimlikler ile davalı bankalardan bağıtlanan kredi sözleşmeleri uyarınca kredi çekildiği veya çekilmeye çalışıldığı, davacının bu sahte kredi işlemleri nedeniyle gözaltına alındığı, tutuklu kaldığı ve dolandırıcılıktan yargılandığı,

davalı bankaların kredi sözleşmelerinin bağıtlanması sırasında nüfus cüzdanının aslını istemeksizin fotokopileri ile işlem yapmaları nüfus cüzdanının aslının istenmesi halinde gerçek cüzdan sahibi ile işlem yapanın aynı kişi olup olmadığının kolayca anlaşılma olanağı karşısında gerekli özeni göstermedikleri,davacının da nüfus cüzdanını dava dışı ...'a vermesinin özensizliğini ortaya koyduğu, tarafların da olayda kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile her bir davalıdan ayrı ayrı 2.000,00 YTL'nın 15.06.2007 tarihinden itibaren temerrüt faizi ile tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, davalıların kusur ve ihmallerine dayalı manevi tazminatın tahsili istemine ilişkin olup, hükmedilen manevi tazminat miktarına mahkemece 15.06.2006 tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmiş ise de, davacı tarafça dava dilekçesinde 15.06.2007 tarihinden itibaren temerüt faizi isteminde bulunmuş olması karşısında 15.06.2006 tarihinin davalıların temerrüdüne hangi nedenle esas alındığı denetlemeye olanak sağlayacak biçimde karar gerekçesinde gösterilmemesi doğru görülmediği gibi HUMK'nun 74. madesine aykırı bir biçimde bu konuda talebin dahi aşılması doğru bulunmamış, hükmün bu yönden davalılar yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.