Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/2649 K.2024/7103

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2015 tarihli ve 2014/323 Esas, 2015/537 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Mersin 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2015 tarihli ve 2014/323 Esas, 2015/537 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 13.10.2022 tarihli ve 2012/3429 Esas, 2022/16212 Karar sayılı kararı ile "15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Mersin 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2023 tarihli ve 2022/784 Esas, 2023/278 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kazanılmış hakkı gözetilerek neticeten 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Beraat eden sanık ...'un ... Taşımacılık isimli firmanın sahibi olduğu, ancak işleri fiilen eşi olan sanık ...'un yürüttüğü, ...

Genel Müdürlüğü tarafından firmanın sahte fatura düzenlediğinin ihbar olunması üzerine başlatılan soruşturma neticesinde, vergi suçu raporu ve mütalaaya uygun şekilde sanık ...'un 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasının yargılaması neticesinde, her ne kadar sanık sahte fatura düzenlemediğini belirterek suçlamayı kabul etmemiş ise de, Mahkemece dosyada mevcut "Vergi mükellefi ...'un taşımacılık faaliyetinde bulunmak üzere 11.07.2011 tarihi itibariyle mükellefiyet tesis ettirdiği, 31.12.2012 tarihi itibariyle faaliyeti terk ettiği, ...

Genel Müdürlüğü tarafından açılan ihaleye en düşük bedeli teklif eden ... İnşaat Doğalgaz Sis. San. Tic. Ltd. Şti.nin gerekli araçları ...'dan temin edeceğini beyan ederek firmanın yeterliliğini belgelemek amacıyla ...'un ... İnş. Ltd.

Şti. firmasına sahte fatura düzenlediğini belirterek suç duyurusunda bulunduğu, ...'un beyanında, iş bitirmelerinin yetersiz olduğu söylenince iş bitirme göstermek amacıyla ... isimli firmaya fatura kestiklerini ifade ettiği, iş yerinin 60 m² olduğu, aynı adreste sanığın ortağı olduğu ve hizmet alışı yaptığı İğit İnş. ... ...

Şti.nin faaliyet gösterdiği, aynı adreste bulunan ve araç kiralama işi ile iştigal eden her iki firmanın da envanterinde kayıtlı araş bulunmadığı, sanık ...'un İğit firmasından kiraladığı araçları başka firmalara kiraladığına dair beyanın ticari hayatın gerçekleri ile bağdaşmadığı, ödemelerin muvazaalı olduğu, aynı zamanda taklit fatura bastırıp kullandığı,

bu şekilde alışları sahte faturalara dayanan sanık ...'ın 2011 takvim yılında 153,282,00 TL, 2012 takvim yılında 678.756,00 TL tutarında sahte fatura düzenlediğine" dair vergi suçu raporu ve ekleri ile toplanan deliller bir bütün değerlendirilip edilen kanaat ile sanığın üzerine atılı zincirleme şekilde sahte fatura düzenleme suçunun sübut bulduğu kabul edilerek temyize konu mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2023 tarihli ve 2022/784 Esas, 2023/278 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,