Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/487 K.2023/3489

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 50. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.11.2015 tarihli ve 2015/428 Esas, 2015/462 Karar sayılı kararı uyarınca; sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin ikinci fıkrası, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul 50. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.11.2015 tarihli ve 2015/428 Esas, 2015/462 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 09.09.2020 tarihli ve 2020/4386 Esas, 2020/8155 Karar sayılı kararı ile "eylemin şikayete tabi olan ve 5237 sayılı TCK’nın 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu, suç tarihinin;

ihtarnamenin sanığa tebliğ edildiği 11/08/2009 tarihinden itibaren ihtarnamede sanığa verilen 60 ve 3 günlük sürelerin sona erdiği 14/10/2009 tarihi olup, katılan şirket vekilinin suç tarihinden itibaren 6 aylık yasal şikayet süresi geçtikten sonra 03/04/2014 tarihinde şikayetçi olduğu dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK’nın 73/1-2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8 maddeleri gereğince sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan süresinde şikayette bulunulmaması nedeni ile düşme kararı verilmesi gerekirken,

yazılı şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine hükmedilmesi" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul 50. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.10.2021 tarihli ve 2020/664 Esas, 2021/921 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince düşmesine karar verilmiştir. 4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 17.01.2023 tarihli ve 2022/155579 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; finansal kiralama sözleşmesinin ticari iş olduğundan ticaret mahkemelerinin görevli olduğuna, sözleşmeden ... ilişki ticari kabul edilmese dahi hizmet ilişkisi olduğuna, yüksek mahkemenin bu hususu hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma olarak değerlendirdiğinden kararın bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yargılama konusu eylemi için, eylemin şikayete tabi olan ve 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu, suç tarihinin; ihtarnamenin sanığa tebliğ edildiği 11.08.2009 tarihinden itibaren ihtarnamede sanığa verilen 60 ve 3 günlük sürelerin sona erdiği 14.10.2009 tarihi olup, katılan şirket vekilinin suç tarihinden itibaren 6 aylık yasal şikayet süresi geçtikten sonra 03.04.2014 tarihinde şikayetçi olduğu dikkate alındığında, mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince verilen düşme kararında isabetsizlik bulunmamaktadır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 50. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.10.2021 tarihli ve 2020/664 Esas, 2021/921 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,