Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/5543 K.2024/1768

Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan Çankırı

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2022 tarihli ve 2020/66 Esas, 2022/806 Karar sayılı kararı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik itirazın kabulüne ilişkin mercii Çankırı Ağır Ceza Mahkemesinin 13.07.2023 tarihli ve 2023/262 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 13.07.2023’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 26.09.2023 tarihli ve 2023/20083 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.10.2023 tarihli ve KYB-2023/104220 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.10.2023 tarihli ve KYB-2023/104220 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

“Çankırı Ağır Ceza Mahkemesinin 13/07/2023 tarihli kararı ile güveni kötüye kullanma suçunun 24/10/2019 tarihli ve 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesi ile değiştirilen 5271 sayılı Kanun'un 253/1. maddesi uyarınca uzlaştırma kapsamına alındığı, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdii edilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle Çankırı

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/06/2022 tarihli kararına karşı yapılan itirazın kabulüne karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 253/1. maddesinde yer alan.

“Aşağıdaki suçlarda, şüpheli ile mağdur veya suçtan zarar gören gerçek veya özel hukuk tüzel kişisinin uzlaştırılması girişiminde bulunulur” şeklindeki düzenleme karşısında, uzlaştırma kapsamında bulunan suçların kamu tüzel kişilerinin zararına işlenmiş olması halinde uzlaştırma işleminin söz konusu olamayacağı, sanığın üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu kamu tüzel kişisi Karayolları Genel Müdürlüğü aleyhine işlemiş olduğu gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un, “Uzlaştırma” başlıklı 253 üncü maddesinin birinci fıkrası; "(1) Aşağıdaki suçlarda, şüpheli ile mağdur veya suçtan zarar gören gerçek veya özel hukuk tüzel kişisinin uzlaştırılması girişiminde bulunulur. ... 7. (Ek:17/10/2019-7188/26 md.)(82) Güveni kötüye kullanma (madde 155) ..." Şeklinde düzenlenmiştir.

2. Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin "Genel hükümler" başlıklı 7 nci maddesinin birinci fıkrasında, "uzlaştırma yoluna gidilebilmesi için mağdur ya da suçtan zarar görenin gerçek kişi veya özel hukuk tüzel kişisi olması gerekir. " hükmü yer almaktadır. 3. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; sanığa yüklenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan zarar gören Karayolları Genel Müdürlüğünün, T.C.

Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığının bağlı kuruluşu olup özel hukuk tüzel kişisi niteliğinde bulunmadığından, 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesinin birinci fıkrası ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 7 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kurum ile uzlaştırma işlemleri yapılmayacağı anlaşılmakla, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,