Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/413 K.2024/13244

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Yargıtay bozma ilâmına konu hükümle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 203/1 ve 52/2-4 maddeleri uyarınca neticeten 8.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve bu hükmün yalnız sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 26.09.2022 tarihli ve 2021/17158 Esas, 2022/12572 Karar sayılı ilâmı ile bozulmasına karar verildiği gözetilmeden, bozma sonrası sanık hakkında kurulan hükümle, 5237 sayılı TCK'nın 203/1, 43/1 ve 53 maddeleri uyarınca neticeten 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle sanığın kazanılmış hakkının ihlâl edilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,