KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2024/4981 E., 2025/46 K.
- Karar tarihi
- 6 Ocak 2025
- Konu
- Dolandiricilik İban Magduriyeti
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi EK KARAR
- Sayısı
- 2022/2471 E. 2023/152 K
- Suç
- Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık
- Hüküm
- Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı
- Tebliğname görüşü
- Temyiz isteminin esastan reddi ile ek kararın onanması
Karar Detayı
238 kelime·1 dk okuma
Yapılan ön inceleme neticesinde Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 13.05.2024 tarihli ve 2022/2471 Esas, 2023/152 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen.
“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan;
“... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 13.05.2024 tarihli ve 2022/2471 Esas, 2023/152 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bartın Ağır Ceza Mahkemesine,
Özgün Analiz
Olay Özeti
Olay Özeti: Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan yargılanan sanığın istinaf başvurusu Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince esastan reddedilmiş, sanığın bunun üzerine yaptığı temyiz başvurusu aynı dairenin 13.05.2024 tarihli ek kararıyla kabule değer görülmeyerek reddedilmişti. Sanık bu ek kararı da temyiz etti.
Hukuki İlke
Hukuki İlke: CMK 286/2-a gereği ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları temyize tabi değildir; CMK 296/1 uyarınca temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edildiğinde istem, hükmü veren mahkemece bir kararla reddedilir.
Uygulama Sonucu
Uygulama Sonucu: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, ek kararda hukuka aykırılık görmeyerek sanığın temyiz istemini CMK 296/2 uyarınca oy birliğiyle reddetti ve ek kararı onadı.
Dava Strateji Notu
Dava Strateji Notu: Ceza miktarı temyiz sınırının altında kalan dolandırıcılık dosyalarında istinaf fiilen son merci olduğundan, savunmanın ağırlığı bölge adliye mahkemesi aşamasına verilmelidir; kesinleşen hüküm sonrası ancak kanun yararına bozma veya Anayasa Mahkemesi'ne bireysel başvuru gibi olağanüstü yollar düşünülebilir.