Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/6088 K.2025/4418

Yapılan ön inceleme neticesinde İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 18.07.2024 tarih ve 2023/3410 Esas, 2024/3647 Karar sayılı kararının sanıklar müdafileri ile sanık ...

Karaköse tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü: Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin vekalet ücretiyle sınırlı olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle. A. Sanıklar ..., ... hakkında kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ... ve sanık ... müdafiin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Sanık ... hakkında kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede.

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13’üncü maddesinin beşinci fıkrasında yer alan “Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanıklar yararına Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir” düzenlemesi ile ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16/10/1978 tarih ve 2/324-350 sayılı kararında belirtildiği üzere; vekalet ücretinin tayininde esas ilke olarak katılanların adedi ya da sanığın birden çok suç işlemiş olmasının değil, usulünce açılan ve avukat tarafından takip edilen davaların adedinin esas alındığı ve taraflara yükletilecek avukatlık ücretinin her dava için ayrı ayrı tayinini öngördüğü,