KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2024/6630 E., 2025/2318 K.
- Karar tarihi
- 24 Şubat 2025
- Konu
- Bilisim Suclari
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2019/1176 E., 2020/1851 K
- Suç
- Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 20.11.2020 tarihli ve 2019/1176 Esas, 2020/1851 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yüzüne karşı 20.11.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde tefhim edilen karara karşı, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde belirtilen kanunî süre içerisinde 03.12.2020 tarihinde, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu
Karar Detayı
304 kelime·2 dk okuma
Dairemizce yapılan ön inceleme neticesinde verilen 16.09.2024 tarihli ve 2021/40623 Esas 2024/9999 Karar sayılı karar ile "... sanık hakkında kurulan hükme ilişkin kısa kararda ve gerekçeli kararda, 5271 sayılı Kanun'un 295/1 maddesi uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiği açıklamasına yer verilmediği gözetilerek sanığa, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde '5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği,
aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi," şeklindeki karar ile dava dosyasının tevdi edildiği, Mahkemece bahse konu meşruhatı içerir tebligatın usulüne uygun şekilde 18.10.2024 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, ancak sanığın, 5271 sayılı CMK’nın 295/1 maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre geçtikten sonra, 30.10.2024 tarihinde temyiz nedenlerini içeren temyiz dilekçesi sunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK’nın 298/1 maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak,
Özgün Analiz
Olay Özeti
Olay Özeti: İstanbul BAM 22. Ceza Dairesinin bilişim dolandırıcılığından kurduğu mahkûmiyet kararını sanık, yüzüne tefhimden sonra süresinde ancak sebep içermeyen dilekçeyle temyiz etmiştir. 11. Ceza Dairesi 16.09.2024 tarihli ara kararıyla, kararda 7 günlük ek dilekçe uyarısı bulunmadığından sanığa meşruhatlı tebligat yapılmasını istemiş; tebligat 18.10.2024'te usulüne uygun yapılmış, sanık gerekçeli temyiz dilekçesini ise 7 günlük süre geçtikten sonra 30.10.2024'te sunmuştur.
Hukuki İlke
Hukuki İlke: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararı uyarınca, hükümde CMK 295/1'deki 7 günlük ek dilekçe süresine ilişkin açıklama yoksa sanığa bu hususu içeren meşruhatlı tebligat yapılmalıdır; usulüne uygun meşruhatlı tebligata rağmen süre geçtikten sonra sunulan gerekçeli dilekçe temyiz istemini kurtarmaz.
Uygulama Sonucu
Uygulama Sonucu: Daire, meşruhatlı tebligat sonrası 7 günlük süre kaçırıldığından sanığın temyiz istemini CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'deki görüşe aykırı olarak oy birliğiyle reddetmiştir.
Dava Strateji Notu
Dava Strateji Notu: Sebepsiz temyiz dilekçesi veren sanığa Yargıtay meşruhatlı tebligatla ikinci bir şans tanımaktadır; ancak bu tebligattan itibaren 7 gün mutlak süredir. Cezaevindeki veya kendini temsil eden müvekkillerin bu tür tebligatları vekile derhâl ulaştırması sağlanmalı, aksi hâlde yıllarca bekleyen dosya tek usul hatasıyla kesinleşir.