Karar Özeti
11. Ceza Dairesi 2025/1488 E. , 2025/7197 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi EK KARAR TARİHİ : 10.06.2024 EK KARAR SAYISI : 2023/2598 E., 2023/1852 K. SUÇ : Bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık KARAR : Temyiz isteminin süre yönünden reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanmas
Karar Detayı
11. Ceza Dairesi 2025/1488 E. , 2025/7197 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi EK KARAR TARİHİ : 10.06.2024 EK KARAR SAYISI : 2023/2598 E., 2023/1852 K. SUÇ : Bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık KARAR : Temyiz isteminin süre yönünden reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu uyarınca temyiz edilebilir ve temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Temyizin kapsamına göre; Bursa 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.03.2023 tarihli ve 2022/686 Esas, 2023/152 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158/1-f-son, 52, 58 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis ve 166.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin tatbik edilmesine karar verilmiştir. 2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 24.10.2023 tarihli ve 2023/2598 Esas, 2023/1852 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 10.06.2024 tarihli ve 2023/2598 Esas, 2023/1852 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin reddine” karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyizi; hakkında mahkumiyete yeterli delil olup olmadığının araştırılması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığın 31.10.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı 5271 sayılı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 29.02.2024 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanığın ek karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 10.06.2024 tarihli ve 2023/2598 Esas, 2023/1852 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.06.2025 tarihinde karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: Nitelikli (bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle) dolandırıcılık suçundan sanık 5 yıl 10 ay hapis ve 166.660 TL adli para cezasına mahkûm edilmiş, istinaf esastan reddedilmiştir. Sanık, kendisine 31.10.2023'te usulüne uygun tebliğ edilen karara karşı 29.02.2024'te temyiz isteminde bulunmuştur.
Hukuki İlke: CMK 291/1 uyarınca temyiz istemi, hükmün tebliğinden itibaren 15 günlük kanuni süre içinde yapılmalıdır; bu süre geçtikten sonra yapılan temyiz istemi süre yönünden reddedilir ve merciin bu yöndeki ek kararı CMK 296/2 uyarınca onanır.
Uygulama Sonucu: temyiz reddi ve ek kararın onanması
Dava Strateji Notu: Temyiz için 15 günlük süre kesindir ve tebliğ tarihinden işler; sürenin dört ay sonra kullanılması gibi gecikmeler telafi edilemez. Tebligatın usulüne uygunluğu tartışmalıysa asıl itiraz tebliğin geçerliliğine yöneltilmelidir, aksi halde süre aşımı kesin ret nedenidir.