Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2025/1725 K.2025/11881

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Ordu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.02.2024 tarihli ve 2021/178 Esas, 2024/91 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 158/1-f, 158/3, 168/2, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 1.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. B. İstinaf Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 02.07.2024 tarihli ve 2024/1030 Esas, 2024/1299 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatına karar verilmiştir

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olması nedeniyle verilen kararın hukuka aykırı olduğuna, ayrıca duruşma açılmaksızın beraat kararı verilemeyeceğine ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmaksızın 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi delâletiyle aynı Kanun’un 303/1-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş ise de;

mevcut delillerin yeniden değerlendirilmesi suretiyle yeni bir hüküm kurulup İlk Derece Mahkemesinin olaya ilişkin kabulünden farklı olarak beraat kararı verilmesinin, 5271 sayılı Kanun'un 303/1-a maddesi kapsamına girmediği ve bu hususa ilişkin değerlendirmenin aynı Kanun'un 280/1-g maddesine göre duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda aynı Kanun'un 280/2. maddesine göre yeniden hüküm kurulması suretiyle yapılabileceği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda sanığın beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR