Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2025/3580 K.2025/14299

Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Her ne kadar Yargıtay

11. Ceza Dairesinin, 25.11.2024 tarihli ve 2021/15391 Esas, 2024/13890 Karar sayılı düzeltilerek onama kararında "... hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanmasına ilişkin 8 nolu bendin tamamen çıkartılmasına, hükmün 5 nolu bendinde yer alan "1.000,00 TL "ibaresinin çıkartılarak yerine "800 TL" ibaresinin yazılması suretiyle..." Şeklinde hüküm kurulmuş ise de Mahkeme kararının 8 nolu bendinin yargılama giderlerine ilişkin olduğu, oysa

43. Maddeyi içeren bendin 2. bend olduğu ve bu haliyle maddi hata yapılarak infazda tereddüt oluştuğu, bu hususun düzeltilmesi gerektiğine ilişkindir,

II. GEREKÇE

Maddi hata nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay

11. Ceza Dairesinin, 25.11.2024 tarihli ve 2021/15391 Esas, 2024/13890 Karar sayılı düzeltilerek onama ilâmının KALDIRILMASINA, 3, Katılan ...'ın iş yeri komşusu olan sanık ... ile görüştüğünde mesleki yeterlilik belgesi almak için, katılan ...'ın 485,00 TL parayı sanığın yanında çalışan ...'ya verdiğini beyan etmesi, diğer katılanlar ve müştekilerin sanıkla görüşmedikleri de gözetildiğinde, kendileri adına parayı ...'ın verdiğini;

zincirleme suç hükümlerinin uygulanması için aynı anda, tek bir fiille ve birden fazla katılana yönelik hileli hareketlerde bulanarak haksız menfaat temin etmiş olması gerektiğine göre, sanığın, katılan ...'e yönelik hileli hareketlerle ve aynı anda tek bir haksız menfaat temin ettiği dikkate alınarak,

TCK 43/1-2 maddesinde öngörülen zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurmak suretiyle fazla ceza tayini, Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak ceza miktarı ve şahsileştirme hükümlerinin değerlendirildiği de gözetilerek yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,