Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2025/3600 K.2025/13502

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece İstanbul Anadolu 18. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.12.2024 tarihli ve 2024/56 Esas, 2024/638 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kişinin, kendisini kamu görevlisi olarak tanıtması suretiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 158/1-l, 52... . maddeleri uyarınca 8 yıl hapis ve 8.173.380,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. B. İstinaf İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

35. Ceza Dairesinin 04.02.2025 tarihli ve 2025/317 Esas, 2025/269 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması ve yabancı para cinsinden elde edilen haksız menfaatin denetime açık şekilde hesaplanması gerekçeleriyle İlk Derece Mahkemesinin kararının bozulmasına, karar verilmiştir. C.

Bozmadan Sonraki Süreç 1. Bozma sonrası yapılan yargılamada, İstanbul Anadolu 18. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.04.2025 tarihli ve 2025/98 Esas, 2025/279 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kişinin, kendisini kamu görevlisi olarak tanıtması suretiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 158/1-l, 43/1, 52... . maddeleri uyarınca 10 yıl hapis ve 10.223.800,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

Değerlendirme ve Gerekçe Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30.04.2025 tarihli, 2024/6-490 Esas, 2025/197 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere; sanık hakkında İlk derece mahkemesi tarafından verilen ilk kararın istinaf edilmesi üzerine inceleme yapan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

35. Ceza Dairesince 5271 sayılı Kanun'un 2 80... . maddeleri gereğince duruşma açılmaksızın hukuki süreçte belirtilen nedenlerle bozulmasına karar verildiği, 5271 sayılı Kanun’un 280/1. maddesinin (e) ve (f) bentlerinde Bölge Adliye Mahkemelerinin hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin açık ve sınırlı olarak sayıldığı, verilen bu bozma kararının aynı Kanun’un 280/1. maddesinin (e) ve (f) bentlerinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği,

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi tarafından duruşma açarak karar vermek yerine, sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri göz ardı edilerek dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırı şekilde 04.02.2025 tarihli bozma kararı verildiği ve anılan karara karşı direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden hüküm kurulduğu, bu kararın yeniden istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

35. Ceza Dairesince sanık hakkında esastan ret kararı verildiği anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesinin 05.12.2024 tarihli ilk kararı üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağırılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin ikinci fıkrasına göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, hukuka aykırı şekilde duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda bozma kararı verilerek ve bu şekilde yargılamaya devam edilerek 17.06.2025 tarihli inceleme konusu esastan ret kararının verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, başkaca yönleri incelenmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi