Karar Özeti
11. Ceza Dairesi 2025/3685 E. , 2025/12799 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/1454 E., 2025/2559 K. SUÇ : Kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta ya da kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurum ve kuruluşlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık HÜKÜ
Karar Detayı
11. Ceza Dairesi 2025/3685 E. , 2025/12799 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/1454 E., 2025/2559 K. SUÇ : Kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta ya da kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurum ve kuruluşlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık HÜKÜM : Esastan ret TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiş olup sanığın duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Antalya 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.03.2025 tarihli kararı ile nitelikli dolandırıcılık suçundan, sanığın 6 yıl 3 ay hapis ve 307.120,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 14.05.2025 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafinin temyizi; hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, fazla ceza verildiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir. III. GEREKÇE 5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (j), (k) ve (l)bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde belirlenmesi gerektiği gözetilmeyerek eksik adli para cezası tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık ve müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda, hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.10.2025 tarihinde karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: Sanık nitelikli dolandırıcılıktan 6 yıl 3 ay hapis ve 307.120 TL adli para cezasına mahkûm edilmiş, istinaf başvurusu CMK 280. madde uyarınca esastan reddedilmiştir. Sanık, fazla ceza verildiğini ve lehe hükümlerin uygulanmadığını ileri sürmüştür.
Hukuki İlke: TCK 158. maddenin (e), (f), (j), (k), (l) bentleri kapsamındaki hallerde adli para cezasının temel gününün, elde edilen haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde belirlenmesi gerekir; ancak eksik adli para tayini sanık lehine olduğundan ve aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılamaz. TCK 61/1 ve 3/1 orantılılık ilkesi gözetilerek temel cezanın alt sınırdan uzaklaştırılması isabetliyse hüküm onanır.
Uygulama Sonucu: onama
Dava Strateji Notu: Sanık lehine olan eksik adli para cezası tayini aleyhe temyiz yoksa düzeltilemez; sanık müdafii 'fazla ceza' itirazı yaparken adli para cezasının hesabına dokunmamalı, aksi halde aleyhe sonuç riski doğar.