Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2025/541 K.2025/2230

Trabzon

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.05.2022 tarihli ve 2021/250 Esas, 2022/154 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-f-son, 168/2, 52/2 ve 58. maddeleri uyarınca neticeten 2 yıl hapis ve 300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 20.01.2025 tarihli ve 2024/9450 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.02.2025 tarihli ve KYB-2025/10043 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

A. Kanun Yararına Bozma İstemi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.02.2025 tarihli ve KYB-2025/10043 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58/4. maddesinde yer alan, “kasıtlı suçlarla taksirli suçlar ve sırf askerî suçlarla diğer suçlar arasında tekerrür hükmü uygulanmaz” şeklindeki hüküm nazara alındığında, Trabzon

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/05/2022 tarihli kararında sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına dayanak alınan İstanbul Anadolu

25. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/06/2019 tarihli ve 2018/177 esas, 2019/483 sayılı kararının, taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçuna ilişkin olduğu, kasıtlı suçlarla taksirli suçlar arasında tekerrür hükümlerinin uygulanamaması nedeniyle bu hükmün tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın tekerrüre esas başka bir sabıka kaydının da bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. B.

Değerlendirme ve Gerekçe 1. 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir. 2. 5271 sayılı Kanun'un "Eski hale getirme dilekçesi üzerine verilecek karar" başlıklı 42. maddesi; "(1) Süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hâle getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir.

(2) Eski hâle getirme isteminin kabulüne ilişkin karar kesindir; reddine ilişkin karara karşı itiraz yoluna gidilebilir. (3) Eski hâle getirme dilekçesi, kararın yerine getirilmesini durdurmaz; ancak, mahkeme yerine getirmeyi erteleyebilir." Şeklindedir. 3. 5271 sayılı Kanun'un "Eski hale getirme süresi içinde istinaf süresinin işlemesi" başlıklı 274. maddesinde; "(1) Sanık, yokluğunda aleyhine verilen hükümlere karşı eski hâle getirme isteminde bulunabilir.

Eski hâle getirme süresi içinde de istinaf süresi işler. Sanığın eski hâle getirme isteminde bulunduğu hâllerde, ayrıca istinaf isteminde bulunması gerekir. Bu hâlde istinaf istemi ile ilişkili işler, eski hâle getirme istemi hakkında karar verilinceye kadar ertelenir." Denilmektedir. 4. İncelenen dava dosyası içeriğine göre; kanun yararına bozma talebine konu Trabzon

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.05.2022 tarihli ve 2021/250 Esas, 2022/154 Karar sayılı kararına yönelik olarak sanığın 13.11.2023 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme talebiyle birlikte istinaf isteminde de bulunması nedeniyle inceleme mercinin, 5271 sayılı Kanun'nun 42/1 ve 274. maddeleri uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi olduğu gözetilmeden, Mahkemenin 23.11.2023 tarihli ek kararı ile eski hale getirme isteminin reddine karar verildiği, bu karara karşı da sanık tarafından süresi içerisinde 30.11.2023 tarihli dilekçe ile istinaf talebinde bulunulması üzerine, merci Trabzon

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.12.2023 tarihli ve 2023/1300 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın reddedildiği anlaşılmakla, 23.11.2023 ve 19.12.2023 tarihli kararların hukuki değerden yoksun olduğu ve inceleme konusu hükmün kesinleşmediği belirlenmiştir.

5. Henüz kesinleşmediği belirlenen inceleme konusu kararın, öncelikle eski hale getirme ve istinaf istemi hakkında bir karar verilmesi amacıyla Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesinin gerektiği, bu haliyle olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma istemine konu edilemeyeceği belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

II. KARAR