Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2025/590 K.2025/4475

Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.11.2017 tarihli ve 2017/150 Esas, 2017/377 Karar sayılı kararının, katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Katılan sıfatını aldıktan sonra vefat eden ...'nın sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde.

5271 sayılı CMK'nın 243. maddesinde, katılanın ölmesi halinde katılmanın hükümsüz kalacağı ve mirasçılarının katılanın haklarını takip etmek üzere davaya katılabileceklerinin düzenlendiği, somut olayda ise, katılan sıfatını alan ...'nın 21.04.2024 tarihinde vefat etmesi üzerine yasal mirasçılarının kendilerine usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü temyiz etmedikleri ve davaya katılma taleplerinin bulunmadığının anlaşılması karşısında;

ölenin katılan sıfatını taşımaması edeniyle, temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince REDDİNE, ...'nın Temyizi Yönünden Yapılan İncelemede. Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle,

gereği düşünüldü: Müteahhit olan sanık ile davaya konu dairelerin üzerine bulunduğu arsa sahibi ... arasında düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi ve katılanlarla yaptığı adi yazılı satış vaadi sözleşmeleri uyarınca davaya konu daireleri tamamlayıp teslim etmesi karşılığında toplam olarak 80.000,00 TL aldığı fakat daireleri teslim etmediğinin iddia ve kabul olduğu olayda.

5237 sayılı Kanun'un 158/1-h maddesinde yer alan suçun oluşabilmesi için ise, öncelikle failin tacir olması veya bir şirketin olması, failin ise o şirketin yöneticisi veya şirket adına hareket etmeye yetkili temsilcisi, şirket müdürü olması ve suçun, söz konusu kişilerin ticari faaliyetleri sırasında ve yine bu faaliyetle ilgili olarak üçüncü kişilere karşı işlenmesinin gerektiği nazara alındığında; somut olayda sanığın sözleşmeleri kendi adına imzaladığı,

şirketi adına yapmadığı ve şirketi aracı kılmadığı anlaşılmakla, sanığın eyleminin 5237 sayılı Ceza Kanunu'nun 157/1.maddesinde tanımlanan dolandırıcılık suçu kapsamında kaldığı kabul edilerek yapılan incelemede.

Sanığa yüklenen “dolandırıcılık” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 10.10.2011 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usul Kanunu’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;