Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2025/845 K.2025/5038

sırasında dolandırıcılık İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Sakarya

5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.12.2023 tarihli ve 2023/386 Esas, 2023/471 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin ticari faaliyetleri sırasında dolandırıcılık suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 158/1-f-h-son, 52/2-4 ve 58. maddeleri uyarınca neticeten 5 yıl hapis ve 2000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 31.01.2025 tarihli ve 2024/11971 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.02.2025 tarihli ve KYB-2025/18145 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

A. Kanun Yararına Bozma İstemi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.02.2025 tarihli ve KYB-2025/18145 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Kanun'un 58/1. maddesinde yer alan, "Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez." şeklindeki düzenlemeye nazaran, ikinci kez tekerrüre esas alınan Fethiye

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/03/2019 tarihli ve 2018/256 esas, 2019/67 sayılı kararında sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı, inceleme konusu suçun 20/10/2021 tarihinde işlendiği, sanığın dosya içerisinde mevcut adlî sicil kaydına göre, 04/10/2019 tarihinde kesinleşen uyuşturucu kullanma suçundan mahkûmiyetine ilişkin Fethiye

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/03/2019 tarihli ve 2018/256 esas, 2019/67 sayılı kararının birinci kez tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. B. Değerlendirme ve Gerekçe 1. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d. maddesinin.

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir. 2. 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında. "1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez.

(2) Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı; a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl, b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl, Geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz.

Denilmektedir. 3. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un (5275 sayılı Kanun) "Mükerrirlere ve bazı suç faillerine özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbiri" başlıklı 108/3. maddesi. "İkinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda, hükümlü koşullu salıverilmez.(Ek cümle:14/4/2020-7242/49 md.) Hükümlü hakkında ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanacağı hükümde belirtilir." şeklindedir.

4. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; ikinci kez mükerrirliğe esas alınan Fethiye

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2019 tarihli ve 2018/256 Esas, 2019/67 Karar sayılı kararında sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı, bu haliyle ilamın ikinci kez tekerrüre esas alınamayacağı anlaşıldığından, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d. maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

II. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Sakarya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.12.2023 tarihli ve 2023/386 Esas, 2023/471 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. Bozma nedenine göre 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün görüldüğünden, hüküm fıkrasının (1) numaralı bölümünün 8. paragrafında yer alan tekerrüre ilişkin bölümün tamamen çıkartılmasına, yerine "Sanığın, Fethiye

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2019 tarihli ve 2018/256 Esas, 2019/67 Karar sayılı kararıyla uyuşturucu ve uyarıcı madde kullanma suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezasına mahkûmiyetine ilişkin hükmün tekerrüre esas olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında bu ilam esas alınarak TCK'nun 58/6-7-8. maddeleri gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" cümlesinin eklenmesine, kalan kısımların aynen yerinde bırakılmasına, infazın belirlenen şekilde yapılmasına,