KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2008/10509 E., 2010/1405 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Şubat 2010
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
325 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 5.Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.05.2008 tarih ve 2007/328-2008/665 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın Göztepe Şubesi nezdinde bulunan hesabından müvekkilinin bilgisi ve talimatı olmadan 23.11.2006 tarihinde internet aracılığı ile tanımadığı ... isimli bir kişinin Akbank İstanbul Bahçekapı Şubesi’nde bulunan hesabına EFT yoluyla toplam 5.000,00 YTL para transferi yapıldığını, davalı bankanın elektronik bankacılık hizmetinde gereken güvenliği sağlayamadığını ileri sürerek, 5.000,00 YTL’nin ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, şifrenin özenli saklanması ve şahsi bilgisayarının güvenliğini sağlama yükümlüğünün davacıda olduğunu, davacının şifresini koruyamadığını, davacının zararının şifrenin 3. kişilerce öğrenilmesi sonucu meydana geldiğini, bankanın sisteminden kaynaklı bir zarar söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, objektif özen yükümlülüğünü yerine getirmeyen ve ek güvenlik önlemleri almayan bankaların hafif kusurlarından dahi sorumlu olacakları, davacının haberi olmaksızın, dava dışı bir kişinin yetkisiz erişim yoluyla hesaptaki paranın 5.000,00YTL’lik kısmının çekilmesinden sonra davalı banka tarafından durumun farkına varıldığı, bilgisayar korsanlığı yöntemiyle işlemler yapılmasını önleme yönünde ek güvenlik tedbiri almayan davalı bankanın meydana gelen zarardan kusurlu ve sorumlu olduğu, davacıya atfı kabil bir kusur bulunmadığı, gerekçesiyle davanın kabulü ile 5.000,00YTL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2008/10509, K. 2010/1405, 8 Şubat 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama