Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/10693 K.2010/1275

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.04.2008 tarih ve 2006/402-2008/70 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1950 yılından bu yana fotoğraf sanatçısı olduğunu, davalının “Esenboğa Airport Hotel” isimli işletmesinin müdürü ile yaptığı görüşme sonunda anılan otelin reklamlarında kullanılmak üzere fotoğraflarını çekip teslim ettiğini, davalının fotoğrafların beğenilmediği beyan etmesi uzerine anlaşma yapılmadığını, yaptığı ziyaret esnasında çektiği fotoğrafların otel genel müdürü ve sekreterinin odalarında çerçeveli halde gördüğünü, bu fotoğrafların “Hotel&Travel Guide 2006” ve “Hotel Guide 2006” isimli reklam katologlarında yayımlandığını, bu durumun davacının maddi ve manevi haklarına zarar verdiğini ileri sürerek,

3 ayrı fotoğraf nedeniyle 3.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın temerrüt faiziyle tahsilini istemiş, ıslahla 2 fotoğraf için maddi tazminat istemini 9.000,00 TL'na çıkartmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davaya konu fotoğrafların güzel sanat eseri ve 2 adetinin ise davacı eseri olduğu, davacıdan izin alınmaksızın kamuya sunulması ve isminin belirtilmemesinin FSEK'nun 14 ve 15. maddelerine aykırı olduğu, davalının kullandığı fotoğraflar nedeniyle davacının isteyebileceği lisans ücretinin 9.000,00 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 9.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davaLı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı -vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.