Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/12175 K.2010/2881

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02.04.2008 tarih ve 2008/55 - 2008/140 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, bir kısım müvekkillerinin oğlu, diğer bir kısım müvekkillerinin kardeşi olan ...’in davalıya ait trene binmek isterken düşerek vefat ettiğini, bu nedenle müvekkillerinin manevi olarak zarar gördüklerini ileri sürerek, toplam 180.000 YTL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek avans faizi birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulüne, toplam 12.250 YTL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin ise aşağıdaki bent kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, bir kısım davacıların oğlu ve diğer bir kısım davacıların ise kardeşinin davalıya ait trene binmek üzere iken düşerek ölmesi nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı ve davacılar sayısınca dava mevcut olduğundan, hükmedilen tazminat yönünden davacıların her biri için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, tüm davacılar lehine hükmedilen tazminatın toplamı üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmayıp kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK.nun 438/7. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.