Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/10752 K.2011/3909

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/04/2008 tarih ve 2005/282-2008/222 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Erol Kaplan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde sigortalı olan akü emtiasının, davalı şirkete ait araçla Antalya'dan Cizre'ye taşındığı sırada meydana gelen kaza nedeniyle hasar gördüğünü, davalıya ait araç şoförünün tam kusurlu olduğunu, tespit edilen hasar miktarının sigorta ettirene ödendiğini ileri sürerek, 32.876 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sigorta poliçesine sigortalı malın taşınacağı araç ve taşımada izlenecek yol ile taşıyıcı şirketin unvanı gibi zorunlu unsurların yazılmadığını, bu nedenle sigortalıya ödeme yapılmaması gerektiğini, buna rağmen ödeme yapılmış ise bunun lütuf ödemesi olduğunu ve rücuan tazmininin istenemeyeceğini, hasarın, sigortalı firmanın yüklemesinden kaynaklandığını, istenen miktarın fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ... nezdinde nakliyat emtea taşıma sigortası poliçesi ile sigortalı olan akülerin, davalı şirketin aracı ile taşınırken meydana gelen kazada hasar gördüğü, sigorta poliçesinin geçerli olduğu, TTK'nun 1301. maddesi gereğince rücuan istenebilecek zarar miktarının bilirkişi raporu ile tespit edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 17.910,40 TL'nin 31.03.2005 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.