Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/11008 K.2011/4122

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.05.2009 tarih ve 2008/92 - 2009/106 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1957 yılında tescil edilen ticaret unvanının çekirdek unsuru “Beyaz Fırın” ibaresinin 1998 yılında 30. sınıfta marka olarak tescil edildiğini, aynı alanda faaliyet gösteren davalının ticaret unvanında anılan ibareye yer verilmesinin marka hakkına tecavüz oluşturduğunu ve ihtarın sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, “Beyaz Fırın” sözcüğünün davalının unvanından terkinine, markaya tecavüz oluşturan eylemlerin durdurulmasına ve davalıya ait ürün ve tabelalarda kullanılmasının önlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin, 1994 yılında ticaret unvanını tescil ettirmesine ve dava tarihinden önce “Mülkiyeli Beyaz” ibaresinin marka olarak tescili için başvurmasına göre davanın yersiz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalının ticaret unvanını 1994 yılında tescil ettirdiği, davacının, dava tarihine kadar 14 yıl boyunca tescile sessiz kalındığından unvanının terkinini isteyemeyeceği, davalının “Mülkiyeli Beyaz” ibaresini marka olarak tescili için başvurduğu, oysa “Beyaz Fırın” ibaresini markasal olarak kullanmasının davacının tescilli markasına tecavüz oluşturduğu gerekçesiyle terkin isteminin reddine, davalının “Beyaz Fırın” ibaresini marka olarak kullanımının önlenmesine, ürün ve tabelalarda, tanıtım vasıtalarından “beyaz fırın” ibaresinin çıkartılmasına karar verilmiştir

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.