Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/11869 K.2011/4556

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.06.2009 tarih ve 2008/579-2009/358 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ticaret unvanının 24.12.2003 tarihinde "Esaslı Gıda ve İhtiyaç Maddeleri A.Ş." olarak değiştirildiğini, "Esaslı" şekil ibareli marka tescili için TPE'ye yapılan başvurunun davalı tarafından aynı şekil ve ibareli başvurunun kabul edilmesi nedeniyle reddedildiğini, davalı şirketin 23.01.2004 tarihinde kurulduğunu, müvekkiline ait ticari unvanın önclik hakkı bulunduğunu, davalının müvekkiline ait unvana tecavüzde bulunduğunu, aynı ticaret unvanını kullanmasının iltibasa neden olduğunu ileri sürerek, davalının ticaret unvanının değiştirilmesi veya silinmesini, 10.000 TL manevi tazminatın tahsilini, kararın ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin tescil aşamasında Sanayi ve Ticaret Bakanlığı'ndan yaptığı unvan sorugulamasında "esaslı" ile başlayan herhangi bir kayda rastlanmadığı için unvanın İstanbul Ticaret Siciline tescil edildiğini, davacının unvanının ise Konya Ticaret Sicilinde tescilli olduğunu, müvekkilinin kötüniyetli olmadığını, iltibas bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının ticaret unvanını davalıdan önce Ticaret Siciline tescil ettirdiği, davalının sonradan tescil ettirdiği unvanda iltibas yaratacak nitelikte "esaslı" kelimesini kullandığı, unvanlardaki bu kelimenin dikkat çekici, baskın ve vurgulayıcı unsur olduğu, daha önce tescil edilen davacıya ait unvanın koruma hükümlerinden yararlanması gerektiği, ancak sicilden terkine kadar tescilli unvanın davalı tarafça kullanılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı, manevi zararın ne şekilde oluştuğu ispatlanmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, İstanbul Ticaret Sicil Memurluğunda kayıtlı davalı şirketin unvanında yer alan "esaslı" kelimesinin TTK. 54. maddesi gereği ticaret sicilinden terkinine, kararın ilanına, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması ile Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 10/3. maddesi gereği manevi tazminat talebinin tamamen reddi halinde davalı yararına maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.