Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/11873 K.2011/4585

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.07.2001 tarih ve 1994/1731-2001/1056 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında İstanbul’dan Tokat’a sigara kağıdı taşıma işi için idari şartname düzenlendiğini, ... plakalı araçla taşınan emtianın, davalı ...’ın araç maliki, davalı ...’nın şoförü olduğu ... plakalı aracın sebebiyet verdiği kaza sonucunda zarar gördüğünü idda ederek dava dilekçesinde emtia bedeli olarak 74.993.04 FF ile vergi, masraf ve sigorta zararı olarak 219.064.614 TL’nin, 19.03.1993 tahinden itibaren işleyecek en yüksek reeskont faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiş, 22.06.2001 havale tarihli dilekçesi ile emtia bedeli adı altında talep ettiği miktarı 155.517,39 Avusturya Şilini olarak islah edilmiştir.

Davalı şirket vekili, kazada kusurun tamamen ... plakalı karşı araç sürücüsü ...’in hatasından kaynaklandığını, müvekkili şirketin sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., araç sürücüsü ...’nın kusuru olmadığını, kazanın taşıma yapan araç şoförünün kusurundan kaynaklandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, taşıma yapan araca çarpan ... plakalı araç sürücüsünün kazada tam kusurlu olduğu, malı taşıyan araç sürücüsünün kusurlu olmadığı, bu halde taşımacı davalı şirketin bir sorumluluğunun bulunmadığı, emtia bedeli 155.517,39 Avusturya şilinin olay tarihindeki TL karşılığı 170.179.570 TL, vergi, masraf, sigorta zararının 125.815.904 TL olduğu gerekçesiyle, davalı şirket yönünden davanın reddine, 295.995.474 TL’nin 19/10/1993 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile gerçek kişi davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.