Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/1464 K.2010/7945

Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 2.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.06.2008 tarih ve 2005/45-2008/467 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili,müvekkili ile davalı arasındaki 25.02.1997 tarihli menkul kıymetler alım satım sözleşmesi gereğince kredi kullandırıldığını,davalının kredi geri ödemelerini yerine getirmediğini,07.12.1998 tarihli hesabın kat'ına ilişkin ihtarname ile borcun ödenmesinin talep edildiğini,buna rağmen ödemede bulunmadığını,27.02.1998 tarihinde ana para alacağının 41.016.284.473 TL faiziyle toplam alacağın 133.672.311.127 TL olduğunu ileri sürerek 133.672.311.127 TL'nın dava tarihinden itibaren % 210 temerrüt faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili,müvekkilinin davacı ile 5.000.000 TL limitli sözleşme imzaladığını, limitin talimatları olmadan artırıldığını,hesap özetlerinin kendilerine gönderilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece,iddia,savunma,bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre,taraflar arasında 25.02.1997 tarihli 5.000 YTL limitli menkul kıymet alım satım sözleşmesi yapıldığı,davalının bankaya hitaben yazdığı 20.11.1998 tarihli dilekçeyle 27.02.1998 tarihinde anapara borcunun 41.016,28 YTL olduğu konusunda mutabakat oluştuğu,anapara borcuna akdi faiz,cari faiz ile BSMV % 5 oranları dikkate alınıp uygulandığında dava tarihi itibariyle davalının borcunun 85.764,20 YTL olduğu,davalının 20.11.1998 tarihli dilekçesi nazara alınarak limit artırımı iddasının yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne,85.764,20 YTL'nın (asıl alacak niteliğindeki

41.016,28 YTL kısmına 22.02.1999 dava tarihinden itibaren yıllık % 100 oranında temerrüt faiziyle) davalıdan tahsiline,fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı,davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.