Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/1787 K.2010/8195

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 1.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02.07.2008 tarih ve 2001/2395-2008/391 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... ve ... vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili Bankanın Nuriosmaniye Şubesiyle davalı şirket arasında diğer davalılararın müşterek müteselsil kefil oldukları bir genel kredi sözleşmesinin imzalandığını, bu sözleşmeye dayalı olarak davalı şirketin talimatı ile yurt dışından yapacağı ithalat işlemleri için yabancı şirket lehine toplam 191.392,80-USD. tutarında akreditif açıldığını, akreditif koşullarına uygun vesaikin bankaya geldiğinin ihbar edilmesine edilmesine rağmen davalı şirket tarafından gereği yerine getirilmediğinden davalıların ödeme yükümlülüğünün doğduğunu,

davalılara akreditif bedelinin faizi ile birlikte ödenmesine ilişkin gönderilen ihtarnameden bir sonuç alınamadığını ileri sürerek, şimdilik tahsilde tekerrür olmamak kaydı ile davalı borçlulardan 279.633,83-USD ile 706.435.443-TL.nin USD.ana parasına % 6.5 temerrüt faizi ve TL.na reeskont faizi uygulanarak gider vergisi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar şirket ve ... vekili, davacının kendisine düşen edimlerini yerine getirmediğinden müvekkilin kefil olduğu şirketin zarara uğradığını, akreditife konu ithalatın davacının ve lehdarın kusuru nedeniyle gerçekleşmediğini, bu nedenle akreditif konusu bedelin ödenmesinin gerekemediğini, kefalet miktarı sınırı 4.000-YTL. olan müvekkili ...'e geçerli bir ihtarın yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Diğer davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkmemece, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davaya dayanak yapılan genel kredi sözleşmesindeki imzaların davalı kefillerin eli ürünü olduğu, davalı kefillerin temerrüdünün ilk davanın açıldığı 01.09.1995 tarihi olarak kabul edildiği ve kefalet limitinin 4.000-YTL. olduğu, temerrüt tarihindeki USD. döviz satış kuru (1USD=48.083 TL ) 83.189,48 USD.ye karşılık geldiği, kefilerin temerrüt tarihi itibariyle sorumlu oldukları asıl alacak miktarının bu miktar olduğu,

01.09.1995 temerrüt tarihi ile davanın açıldığı 11.12.2001 tarihine kadar geçen sürede kefalet limiti asıl alacak miktarı üzerinden % 6.5 temerrüt faizi gider vergisi ile davacının dava tarihi itibariyle davalı kefillerden 120.930,29-USD. alacaklı olduğu gerekçesiyle, davalı kefiller hakkındaki davanın kısmen kabulüne, davalı şirket hakkındaki davanın ise tüzel kişiliğinin sona ermesi ve ihya edilmemesi nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılardan ... ve ... vekilleri temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... ve ... vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.