KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2009/188 E., 2010/6063 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Mayıs 2010
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Manisa 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.10.2008 tarih ve 2007/1035-2008/1246 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkil şirkete nakliyat poliçesi ile sigortalı emtianın İstanbul'dan Manisa'ya davalıya ait kamyonla taşınması esnasında Bandırma Limanı'nda gemiden inişi sırasında malzemenin geminin üst kısmına takılması sonucu hasarlandığını, sigortalısına müvekkilince 1.648,00 YTL'nın ödendiğini, davalının olayda tamamen kusurlu olduğunu ileri sürerek, şimdilik bu meblağın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, yargılama sırasında kazanın meydana gelmesinde müvekkilinin hiçbir kusuru olmadığını, kazanın, gemi personelinin yüklü kamyonu ikinci kata değil de, birinci kata bindirmesi sonucu meydana geldiğini, yüklü kamyonun birinci katta bulunduğundan ve dalganın da etkisi ile malzemenin geminin üst kısmına takıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, taşıyıcının TTK'nın 781. maddesi hükmünce,eşyanın kendisine teslim edildiği tarihten gönderilene teslim olunduğu tarihe kadar geçen süre içerisinde uğradığı ziya ve hasardan sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar veriliştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2009/188, K. 2010/6063, 31 Mayıs 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama