KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2009/2278 E., 2010/8440 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Temmuz 2010
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Çorlu Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.06.2008 tarih ve 2006/64-2008/647 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, taşıma rizikolarına karşı müvekkili şirket nezdinde sigortalanan emtianın davalı tarafından Almanya’dan Türkiye’ye taşınması sırasında 4 adet kimyevi madde dolu torbanın patlamış olduğunun tespit edildiğini, müvekkili tarafından sigortalıya sözkonusu hasardan dolayı 1.397,00 YTL ödendiğini, emtiada oluşan hasardan davalı taşıyıcının sorumlu olduğunu ileri sürerek, ödenen miktarın davalıdan faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davaya konu emtianın hasarsız olarak teslim edildiğini, hasar iddialarının doğru olmadığını, müvekkiline usulüne uygun ve yasal süresi içinde hasar ihbarında bulunulmadığını, bu nedenle dava hakkının düştüğünü savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu hasarın davacıya sigortalı malların davalı şirket tarafından taşındığı sırada meydana gelmiş olduğu, hasarın davalıya bildirildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 1.271,08 YTL maddi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2009/2278, K. 2010/8440, 15 Temmuz 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama