Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/2366 K.2010/8186

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.09.2008 tarih ve 2008/27-2008/90 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ‘Martı Hotels Turkey’ ibareli markanın 1998 yılından beri müvekkili adına tescilli olduğunu, ‘Martı’ uzantılı ‘Martı Giova-Marmaris+Şekil’ ibareli markanın tescili için davalıya başvurduğunu, ‘Martı’ ibaresini içeren bir takım tescilli markaların varlığı nedeniyle başvurunun kısmen kabul edilmediğini, yapılan itirazların reddedildiğini, müvekkilinin tescilli ‘Martı Hotels Turkey’ ibareli markasının tanınmış olduğunu, tüm sınıflarda tescil hakkı doğuracağını, 1996 yılındaki sınıflandırmaya göre markanın 39 ve 42 nci sınıflarda tecilinin gerçekleştiğini,

konaklama hizmetlerinin 2001 yılında çıkarılarak 43 ncü sınıfa dahil edildiğini, bunun tescilli markaya yansıtılmadığını, ayrıca 1967 yılından beri ‘Martı’ ibaresini ilk kullanan kişinin müvekkili olduğunu ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptaline, markanın 43 ncü sınıf için tescil edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, işlemin yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davacının ‘Martı Giova-Marmaris+Şekil’ ibareli markanın 43.01 ve 43.02 hizmet sınıflarında kullanılmak için tescil isteminde bulunduğu, ‘Martı’ ibareli markaların varlığı nedeniyle başvurunun 43.01 hizmet sınıfı bakımından 556 sayılı KHK.nin 7/1-b maddesi uyarınca reddedildiği, davalının karara esas aldığı tescilli markalarda bulunan ‘Martı’ ibaresiyle tescili talep edilen markanın esaslı unsurunun aynı olduğu, markalar aynı değilse de 556 sayılı KHK.nin 7/1-b maddesi uyarınca birbirlerinden ayırt edilemeyecek derecede benzer bulunduğu,

kullanılacakları 43.01 hizmet sınıfının aynı olduğu, davacının tescilli markasının tanınmışlığının tescilli hizmetlere ilişkin bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.