Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/2789 K.2010/8884

Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.12.2008 tarih ve 2008/1352-2008/2677 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili kooperatifin ortağı olup, aidat borçlarını ödemediğini, bu nedenle davalı hakkında icra takibine geçildiğini, ancak borçlunun itirazda bulunarak takibin durmasına sebebiyet verdiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin aidat borcu olmadığını, her ay düzenli olarak aidatını ödediğini, 11.08.2004 tarihinde 11 günlük gecikme olduğunu, 2003 yılı Ocak, Şubat ve Mart aylarında gecikme olarak gösterilen aidat ödemelerinin genel kurul kararlarının müvekkiline geç bildirilmesinden dolayı 350,00.-YTL olarak yapıldığını, talep edilen gecikme faizinin fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davalının genel kurul kararı ile belirlenen aidat ve gecikme faizini ödeme yükümlülüğü bulunduğu, genel kurul kararlarının iptali yönünde alınmış bir karar bulunmadığı, alacağın likit olduğu, İİK’nun 67/2 maddesinde öngörülen koşulların oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalı borçlunun 1.650 YTL gecikme cezası alacağına yönelik itirazının iptali ile takibin bu miktar üzerinden devamına, asıl alacağın % 40’ı oranında 660 YTL icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin ve davalı tarafın kötü niyet tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.