KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2009/3506 E., 2010/9625 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Ekim 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Akçaabat 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.06.2008 tarih ve 2007/296-2008/138 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili tarafından tanzim edilen poliçe ile T.C. Ziraat Bankası A.Ş personeli olan davalının almış olduğu 5 maaş tutarında kredinin sigorta teminatı altına alındığını, davalının çalıştığı sırada bankadan aldığı kredi borcunun bakiyesini ödemediğini, müvekkilinin tazminatı 15.05.2007 tarihinde ödediğini, TTK'nun 1301.maddesi uyarınca sigortalısının haklarına halef olduğunu ileri sürerek, 9.620,45 YTL'nin faizi ile birlikte tahsilini dava ve talep etmiştir.
Davalı, T.C. Ziraat Bankası’na 9.620.45 YTL borcu olduğunu, borcunu taksitle 48 ay vadeli olarak ödemeyi kabul ettiğini, bu şartlarda borcunu ödemeyi kabul ettiğini belirtmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının almış olduğu krediyi vadesinde ödememesi üzerine, davacı tarafından borcun tamamının ödendiği, dava konusu alacağa halef olduğu, davalının da bankaya 9.620,45 YTL borcu olduğunu, bu borcunu 48 ay vadeli şekilde ödemeyi kabul ettiğini beyan ettiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 9.620,45 YTL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.
Karar, davalı temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2009/3506, K. 2010/9625, 4 Ekim 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama