Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/3877 K.2010/10082

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6.Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.12.2008 tarih ve 2007/1075 - 2008/1386 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalı bankadan 31.03.2007 tarihinde mevcut hesabına bağlı otomatik ödeme talimatlarının iptalini dilekçe ile talep ettiği halde, dilekçesinin kaybolduğunu ve talebinin yerine getirilmeyerek bu hesaptan ödeme yapılmasına devam edildiğini ileri sürerek, 750 TL maddi, 750 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının 09.05.2007 tarihli talimatıyla otomatik ödemelerinin iptalini istediğini ve bu isteğin yerine getirildiğini, tazminat talebinin hukuki dayanağının olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, davacının 31.03.2007 tarihli talimatını ispat edemediği gibi otomatik ödemelerini iptal ettirmek için maddi zararı olduğuna dair somut bir delil ibraz etmediği, duruşmalara gidip gelme masraflarının bu davada istenemeyeceğinden maddi tazminat talebinin reddine, BK’nun 49. maddesi gereğince davacının kişilik haklarına saldırı olmadığından manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.