Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/5135 K.2010/11472

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.12.2008 tarih ve 2006/571 - 2008/328 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 'MAYA' ibaresini 28.09.2000 tarihinde 36/03 alt sınıfında bulunan emlak komisyonculuğu da dahil olmak üzere marka olarak tescil ettirdiğini, davalının ise ''MAYA KONUT' ibaresini İnternet ve gazete ilanı yoluyla emlak alım satımı işinde kullandığını, müvekkilinin itibar kaybına uğradığını ileri sürerek, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin tedbiren durdurulmasını, yoksun kalınan kazanç olarak 7.000 YTL maddi, 13.000 YTL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekilinin emlakçılık faaliyetinde bulunmadığını, konut inşaatı alanında çalıştığını, adı geçen ilanlarda şirket isminin geçmediğini, husumetin kendilerine yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının "MAYA" ibaresini emlak komisyonculuğu dahil olmak üzere marka olarak tescil ettirdiği, davalının ise "MAYA KONUT" ibaresini emlak satışı ilanında kullandığı, eylemin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiği, davacının 556 KHK'nin 66. maddeye göre karşı tarafın kazancını talep ettiği, talep edilen maddi tazminatın makul olduğu gerekçesiyle, 7.000 YTL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle ve 5.000 YTL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine, tedbirin hüküm kesinleşene kadar devamına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.