Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/5280 K.2010/11479

Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu 1.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22.01.2009 tarih ve 2008/447 - 2009/4 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı hakkında Beyoğlu 2.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2007/193 esas Sayılı dosyasında, haksız fesih sonrası acenta komisyon alacağı talep ettiklerini, mahkemece, 9.850 YTL kısım için dava tarihi olan 05.01.2004 tarihinden, bakiye 18.501,20 YTL için ıslah tarihi olan 29.03.2005 tarihinden itibaren avans faizine hükmedildiğini,ıslahla artırılan kısma haksız fesih tarihi olan 15.12.2003 tarihi ile ıslah tarihi olan 29.03.2005 tarihleri arasında avans faizi yürütülmesi gerektiğini ileri sürerek,10.343,65 YTL’nın avans faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Beyoğlu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2007/193 esas sayılı dosyasında verilen kararın temyiz edilmeksizin kesinleşmesi nedeniyle kesin hüküm niteliği taşıdığını,ıslahla artırılan miktara bu tarihten itibaren faiz işletilebileceğini savunarak,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, Beyoğlu 2.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2007/193 esas sayılı dosyasının temyiz edilmeksizin kesinleştiği, taraflar açısından kesin hüküm teşkil ettiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.